Karmashataka 35.6

35.6

སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་། གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྨོངས་པ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གྱོན་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་བ་ལས། བ་དྲུས་མས་བརྡུངས་ཏེ་བསད་ནས། དེ་འཆི་ཀར་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་དང་ཞིང་། བཞིན་གྱི་མདོག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་པགས་པའི་མདོག་དཀར་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་མང་པོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གྱོན་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་དོང་བ་ལས་དགེ་སློང་མང་པོ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་དོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་ཤུར་པར་ཀའི་ཁྱིམ་བདག་རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ། བ་དྲུས་མས་བརྡུངས་ཏེ་བསད་ནས་དེ་འཆི་ཀར་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་དང་ཞིང་བཞིན་གྱི་མདོག་ཡོངས་སུ་དག་སྟེ། པགས་པའི་མདོག་དཀར་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་མང་པོ་རྣམས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ། ཟན་ཟོས་ནས་ཟས་ཕྱིས་ལེན་པ་སྤངས་ནས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བཞག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ལྷགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས། དགེ་སློང་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་ཅག་དགེ་སློང་མང་པོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་འཚལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་མཆིས་པ་ལས། ཡུལ་ཤུར་པར་ཀའི་ཁྱིམ་བདག་རྨོངས་པ་ཞེས་བགྱི་བ་དེ། བ་དྲུས་མས་བརྡུངས་ཏེ་བཀུམ་ནས། དེ་འགུམ་ཀར་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་དང་ཞིང་བཞིན་གྱི་མདོག་ཡོངས་སུ་དག་སྟེ། པགས་པའི་མདོག་དཀར་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ལགས་ན། དེའི་འགྲོ་བ་ནི་གང་ལགས། དེའི་སྐྱེ་གནས་ནི་གང་ལགས། འགྲོ་བའི་ས་ནི་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་

discriminations. He had no regard for worldly profit, passion, or acclaim. He became an object of offering, veneration, and respectful address by Indra, Upendra, and the other gods.

Venerable Deluded donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went for alms in Śrāvastī, where a milk cow kicked him, killing him. At death his senses were clear, his appearance pure, and his complexion alabaster.

After that, a group of monks donned their lower garments and Dharma robes, and, carrying their alms bowls, set out toward Śrāvastī for alms. The group of monks who were going to Śrāvastī for alms heard that a milk cow had kicked the householder from Śūrpāraka named Deluded and killed him, and that at his death his senses were clear, his appearance pure, and his complexion alabaster.

Upon hearing this, they took alms in Śrāvastī. And after they had eaten their meal and returned from their afternoon alms round, they put away their alms bowls and Dharma robes, and went to see the Blessed One. When they arrived, they touched their heads to the Blessed One’s feet and took a seat at one side.

After they had taken a seat at one side, the group of monks recounted to the Blessed One, “Lord, we monks donned our lower garments and Dharma robes, and, carrying our alms bowls, set out toward Śrāvastī for alms, when we heard that a milk cow kicked the householder named Deluded from Śūrpāraka, precipitating his death, and that at the time of his passing his senses were clear, his appearance pure, and his complexion alabaster. What was his destination? Into what state will he take birth? In what state did he die?”

“Monks,” the Blessed One replied,