Karmashataka 36.10

36.10

པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟག་པ་ཡིན་ནམ། མི་རྟག་པ་ཡིན། གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། མི་རྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནམ། སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན། གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། མི་རྟག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ། ཅི་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་བདག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་། འདི་ནི་བདག་གི་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་གི་བདག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་ཏམ། གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བས་ན་གཟུགས་གང་ཡང་རུང་སྟེ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནང་གིའམ། ཕྱི་རོལ་གྱིའམ། རགས་པའམ། ཆ་ཕྲ་བའམ། ངན་པའམ། བཟང་པོའམ། ཉེ་བའམ། རིང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་ཡང་མ་ཡིན། དེ་ནི་བདག་ཀྱང་མ་ཡིན། དེ་ནི་བདག་གི་བདག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནང་གིའམ། ཕྱི་རོལ་གྱིའམ། རགས་པའམ། ཆ་ཕྲ་བའམ། ངན་པའམ། བཟང་པོའམ། ཉེ་བའམ། རིང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་ཡང་མ་ཡིན། དེ་ནི་བདག་ཀྱང་མ་ཡིན། དེ་ནི་བདག་གི་བདག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་གཟུགས་ལས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོ་ན་མ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཆགས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་

“Great King, what do you think—are sensations, perceptions, formations, and consciousness permanent or impermanent?”

“Lord, they are impermanent,” he replied.

“And that which is impermanent—is it suffering, or is it, rather, not suffering?”

“Lord, it is suffering,” he replied.

Then the Blessed One asked, “Regarding those things that are impermanent and, therefore, suffering—do noble listeners, educated in the teachings, hold them to be a self and grasp at the thought that they are their possession, them, or their self?”

“No, Lord, they do not.”

“Great King,” the Blessed One then said, “that is why no form—whether past, present, or future; inner or outer; gross or subtle; bad or good; near or far away—could possibly be a possession, them, or their self. Thus should you regard them, with perfect wisdom.

“What do you think, Great King? Neither could sensations, nor perceptions, nor formations, nor consciousness—whether past, present, or future; inner or outer; gross or subtle; bad or good; near or far away—possibly be a possession, them, or their self. Thus should you regard them, with perfect wisdom.

“Noble listeners, educated in the teachings, who see thus, will become disillusioned with material forms. They will become disillusioned with sensations, perceptions, formations, and consciousness. In their disillusionment they will cling to nothing. And when they cling to nothing, they will be liberated.