Karmashataka 36.14

36.14

མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བླང་བ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། ཁ་དོན་སློབ་ཏུ་གཞུག་པའི་ཐབས་བསླབས་ནས། ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་བྲམ་ཟེར་གྱུར་ཏེ། དེ་མཐར་གྱིས་རིག་པའི་གནས་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཕས་ཁྱེའུ་མེ་སྐྱོང་ལ་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ནི་ཡབ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡབ་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་སར་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། ཁྱོད་ནི་འདིའི་མདུན་ན་འདོན་དུ་འགྱུར་གྱི། འདི་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐོར་ཅིག །སྔ་ནས་བསྐོར་དང་། ཁྱོད་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །མེ་སྐྱོང་གིས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། གཞོན་ནུ་རྡུལ་གྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་འབྲང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ཁྱབ་འཇུག་ཤི་ནས། དེ་ཤི་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་རྡུལ་གྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་ཁྱོད་ཅིའི་སླད་དུ་བྲམ་ཟེ་ཁྱབ་འཇུག་གུམ་པའི་སླད་དུ། ཤིན་ཏུ་ཐུགས་ངན་མཛད་ཅིང་འོ་བརྒྱལ་ལ། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་བཞུགས། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱབ་འཇུག་ནི་ངའི་རྒྱལ་པོའི་ཕྲིན་ལས་སུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད་བྱེད་དེ། དེའི་མཐུས་པའི་སྙིང་ཁྲལ་ཆུང་ངུར་འདུག་གོ། །གཞོན་ནུ་རྡུལ་གྱིས་གསོལ་པ། ལྷ་ཁྱོད་བྲམ་ཟེ་ཁྱབ་འཇུག་གུམ་པའི་སླད་དུ་ཧ་ཅང་ཐུགས་ངན་མ་མཛད། ཧ་ཅང་འོ་བརྒྱལ་བར་མ་མཛད་ཧ་ཅང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་མ་མཛད་ཅིག་དང་། ལྷ་མཁན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མེ་སྐྱོང་ཞེས་བགྱི་བ། ཕ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞིག་མཆིས་པ་དེ། ལྷས་མདུན་ན་འདོན་དུ་བསྐོ་བར་གསོལ། འོན་ཏང་དེས་ལྷའི་རྒྱལ་པོའི་ཕྲིན་ལས་སུ་བགྱི་བ་ཐམས་ཅད་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་པོས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མེ་སྐྱོང་དགུག་པ་བཏང་ནས་མདུན་ན་འདོན་དུ་བཅུག་གོ། །དེ་ནས་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དེའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་པོས། གཞོན་ནུ་རྡུལ་རྒྱལ་སར་བཅུག་ནས།

how to perform sacrificial rites, how to lead others in performing sacrificial rites, how to give and receive offerings, recitation, and recitation instruction. Trained in these procedures, he became a master of the six types of brahminical activities, and in time he mastered the eighteen sciences.

“Soon after, Guardian of the Flame’s father said to him, ‘Son, after I, your father, pass away you will take over my position in the kingdom, and you will become its magistrate. You should tour this kingdom. You have not toured it before, and it would be good for you to do so.’

“ ‘I shall do as my lord instructs,’ Guardian of the Flame replied, and he began to follow Prince Reṇu about like a shadow.

“One day the brahmin Govinda died, and on account of his death Diśāṃpati began to grieve and suffer greatly, wailing and lamenting, whereupon Prince Reṇu asked the king, ‘Deva, why do you sit there, weary from wailing and mourning in despair over the brahmin Govinda’s passing?’

“The king replied, ‘The brahmin Govinda administers each and every righteous deed of my kingdom. It’s on his account that my heart shrinks with grief.’

“ ‘Deva,’ Prince Reṇu said, ‘don’t grieve so over the passing of the brahmin Govinda. Don’t weary yourself so. Don’t wail so. Deva, your counselor’s own son, the young brahmin called Guardian of the Flame, is far more exalted than even his father. Deva, I urge you, appoint him as your magistrate, that he might administer all the righteous works of the kingdom for you.’

“No sooner had King Diśāṃpati heard this than he sent for the young brahmin Guardian of the Flame and appointed him magistrate, whereupon he likewise took over all the king’s duties. One day, after ceding the throne to Prince Reṇu,