The Śrīgupta Sūtra 15

15

པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་བསྙེན་དེ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ཡང་དག་པར་སྟོན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ཀྱི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་རྣམས་འདི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ཀྱི་ཕྱི་སྒོའི་སྒོ་གང་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མེ་དོང་ཆེན་པོ་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་མེ་དོང་ཆེན་པོ་དེར་ཞབས་གཡས་པ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་ཐོག་མར་བཞག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མེ་དོང་དེར་ཞབས་གཡས་པ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་དེ་བཞག་མ་ཐག་ཏུ་མེ་དོང་དེའི་མེ་ཤི་བར་གྱུར་ཏེ་པད་མའི་རྫིང་བུར་གྱུར་ནས་བུང་བ་ཟི་ཟི་ཟེར་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞབས་གཡས་པ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་མེ་དོང་དེར་བཞག་མ་ཐག་ཏུ་ལྷ་རྣམས་ལྷའི་ཙན་དན་གྱི་ཕྱེ་མ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་འཐོར། མངོན་པར་འཐོར། མངོན་པར་རབ་ཏུ་འཐོར་རོ། །ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་དང་། པད་མ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དང་། ལྷའི་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་བ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་འཐོར། མངོན་པར་འཐོར། མངོན་པར་རབ་ཏུ་འཐོར་རོ། །ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །དུང་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་དང་། རྫ་རྔ་དང་། ཁར་རྔ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཡང་ཕྱུང་ངོ་། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་རྣམས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་རྨད་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། གསང་བསྟོད་ནས་སྒྲ་དྲག་པོ་དང་། སྒྲ་ཆེན་པོར་ཧ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཧི་ཧི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཅ་ཅོ་དང་ག་ཞ་འཐོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གོས་ཀྱང་འཐོར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ནི་གཅེར་བུ་པ་ཉེ་དུའི་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཁང་སྟེང་ན་འདུག་གོ། །ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ཀྱི་ཆུང་མ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་ན་འདུག་པས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་

The Blessed One then delivered a Dharma discourse to the lay devotee and the crowd of beings that was instructive, encouraging, uplifting, and joyous.

After the Blessed One had delivered the Dharma discourse that was instructive, encouraging, uplifting, and joyous, he continued on to the house of Śrīgupta. The crowd of people from the city of Rājagṛha thought, “What will happen? There is a pit at the main gate to Śrīgupta’s house.”

The Blessed One then reached the deep fire pit, and set his golden-colored right foot upon it. As soon as the Blessed One had set his golden-colored right foot upon the fire pit, the fire in the pit died out, and it became a pool of lotuses, buzzing with bees. As soon as the Blessed One had set his golden-colored right foot upon the fire pit, the gods showered heavenly sandalwood powder over him, showering him repeatedly with it. They showered him with heavenly flowers, such as blue and white water lilies, red and white lotuses, and mandārava blossoms, showering him repeatedly with them. Divine music rang out, and heavenly cymbals played. Conches, large drums, and clay and metal drums resounded.

The people of the great city of Rājagṛha were amazed and full of wonder. They let out a great roar of acclaim and the loud sounds of jubilation, laughter, astonishment, and elation. They even tossed clothes to the Blessed One.

At that time Śrīgupta was standing on the roof of his house with Jñātiputra the Jain. Śrīgupta’s wife, who was inside the house, heard the roar and clamor erupting in Rājagṛha