The Śrīgupta Sūtra 17

17

པ་ཉེས་པས་ཉེས་པ་ཅན་དུ་རྟོགས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་གང་གི་ཚེ་ཉེས་པས་ཉེས་པ་ཅན་དུ་མཐོང་ལ། ཉེས་པས་ཉེས་པ་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་འཆགས། མཐོལ། ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་སྡོམ་ན་དེའི་ཕྱིར་ངས་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པས་ཉེས་པ་ཅན་དུ་བཟུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་འདི་ནི་འཕེལ་བ་སྟེ། ཉེས་པས་ཉེས་པ་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་འཆགས་ཤིང་མཐོལ་ཏེ་ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་སྡོམ་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ལོངས། འདི་ལྟར་འདིར་སེམས་དད་པས་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་མདུན་དུ་བདར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟེང་གི་ཁང་བཟངས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་གདན་བཤམས་པ་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཞུགས་པར་རིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། པུས་མོ་གཉིས་ཀའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དོ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆུང་ཟད་ཅིག་གཞེས་སུ་གསོལ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སླད་དུ་བཤོས་གཙང་གཞན་བགྱིད་དུ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བསྟེན་པའི་དབང་གིས་བདག་གིས་བཤོས་གཙང་ཅི་སྦྱར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་དུག་དྲག་པོ་སྩལ་བས། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཆུང་ཟད་གནོད་པར་འགྱུར་དུ་གློ་བ་ཆུད་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་བདག་དེ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་ང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡང་ལུས་ལ་དུག་གིས་མ་ཚུགས་ན། ད་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལྟ་ལ་ཅི་སྨོས་ཏེ། ངའི་ལུས་ལ་དུག་གིས་ཚུགས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་གནས་མེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་ན་ཇི་ལྟར་སྐུ་ལ་དུག་གིས་མ་ཚུགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་

Householder, because you confessed and admitted it when you saw that you were guilty of wrongdoing, and commit not to do so from now on, I will accept you, culpable as you are. The reason, householder, is that you will improve under the Dharma and Vinaya. Now that you have seen that you are guilty of wrongdoing, and confessed and admitted it, you will follow your commitment. Stand up, householder. You have now honored me with this act of pious veneration.”

Śrīgupta bowed at the feet of the Blessed One and venerated him. The Blessed One then ascended to the upper story of the house. When he arrived, he sat down on the cushions arranged there, together with the monastic community.

When the householder Śrīgupta knew that the Blessed One and his followers were seated, he approached the Blessed One, knelt on both knees, and bowed toward him with joined palms. He then said, “Noble sir, Blessed One, please accept a little something to eat. I will have some other, pure food prepared. The reason is, noble sir, Blessed One, under the influence of a nonvirtuous spiritual friend, I had deadly poison added to all the pure food that had been prepared. I realize that it will cause some harm to the Blessed One and his followers.”

The Blessed One replied, “Householder, do not think that way. Poison could not physically affect me even when I was born as an animal; how much less so now that I am a completely awakened buddha? There is no basis for poison to physically affect me.”

“Blessed One, when you were born as an animal, how was it that poison did not physically affect you?”

The Blessed One replied,