The Śrīgupta Sūtra 8

8

པར་གྱུར། ཁྱུ་མཆོག་ཀྱང་སྒྲ་འབྱིན། གླང་པོ་ཡང་སྒྲ་འབྱིན། རྟ་ཡང་སྒྲ་འབྱིན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་སྒོ་ན་བྱ་གང་དག་གནས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ངང་པ་དང་། ཁྲུང་ཁྲུང་དང་། རྨ་བྱ་དང་། ནེ་ཙོ་དང་། རི་སྐེགས་དང་། ཁུ་བྱུག་དང་། ཀུ་ན་ལ་དང་། ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེ་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་སྐད་དུ་སྒྲ་སྐད་འབྱིན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སྒོའི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སྐོར་བར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ནས། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་བསིལ་ཁང་དང་། ཁང་པ་བརྩེགས་པ་དང་། སྟེགས་བུ་དང་། སྒོ་གང་དང་། སྐར་ཁུང་ནས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཕུར་མ་གཏོར་ཏོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ཡང་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར། རྨད་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཡི་རངས་པར་གྱུར་ནས་སྒྲ་གསང་མཐོན་པོ་དང་། སྒྲ་ཆེན་པོར་ཧི་ཧི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཧ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཨ་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཨའུ་ཞེས་སྒྲ་ཆེན་པོ་འབྱིན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གོས་ཀྱང་འཐོར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཞུགས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ཀྱི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་བྱོན་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱེད་པར་འདོད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཀྲོངས་པར་མི་འགྱུར་གྲང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་མིག་ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་གྲང་། འཇིག་རྟེན་དུ་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་མི་འབྱུང་གྲང་། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་གྲང་། བདག་ཅག་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་གྲང་སྙམ་སྟེ། དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་

Mighty bulls bellowed, elephants trumpeted, and horses neighed. All the birds that lived near the gate to the city of Rājagṛha—geese, cranes, peacocks, parrots, mynas, cuckoos, pheasants, and partridges—called out with their own songs, and flocked to surround the gate to Rājagṛha.

Within Rājagṛha, men, women, boys, and girls watched from pavilions, town houses, ledges, vestibules, and windows, scattering flower petals upon the Blessed One. All the people of Rājagṛha were amazed and filled with wonder and joy. They shouted at the top of their voices, laughed loudly, and exclaimed their wonder and awe. They even tossed clothes to the Blessed One.

The Blessed One then entered Rājagṛha and went to the house of Śrīgupta. A lay devotee who saw the Blessed One arriving from afar thought, “If Śrīgupta intends to carry out such an act against the Blessed One, will the Blessed One not be killed? Will the Eye of the World not be swiftly destroyed? Will a great darkness not swiftly descend upon the world? Will the Buddha, who trained for three immeasurable eons, not swiftly fade from the world? Will our current enjoyment of the Dharma not swiftly wane?”

The lay devotee then approached the Blessed One and bowed at his feet. He circumambulated him, knelt on his right knee,