The Treasury of Abhidharma 19

19

ལས། །འོག་མ་དག་གི་ཉིན་ཞག་གཅིག །དེས་ན་ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱའོ། །གོང་མ་གཉིས་ཀ་ཉིས་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ཅན་ཉིན་མཚན་མེད་ཚེ་ནི། །རང་ལུས་གཞལ་བའི་བསྐལ་པ་ཡིས། །གཟུགས་མེད་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ནི། །ཉི་ཤུ་ལྷག་པས་ལྷག་པ་ཡིན། །འོད་ཆུང་ནས་བཟུང་བསྐལ་ཆེན་ཏེ། །དེ་ཡི་འོག་མ་ཕྱེད་ཡིན་ནོ། །ཡང་སོས་ལ་སོགས་དྲུག་རིམ་བཞིན། །འདོད་ལྷའི་ཚེ་དང་ཉིན་ཞག་མཉམ། །དེས་ན་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཚེ། །འདོད་པའི་ལྷ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །རབ་ཏུ་ཚ་ཕྱེད་མནར་མེད་ནི། །བར་གྱི་བསྐལ་པའོ་དུད་འགྲོ་རྣམས། །མཆོག་རིང་བསྐལ་པའོ་ཡི་དགས་རྣམས། །ཟླ་བ་ཉིན་ཞག་གི་ལྔ་བརྒྱ། །ཏིལ་སྦྱངས་ནང་ནས་ལོ་བརྒྱ་ཞིང་། །ཏིལ་གཅིག་ཕྱུང་བས་ཟད་གྱུར་པ། །ཆུ་བུར་ཅན་གྱི་ཚེ་ཡིན་ཏེ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་ཉི་ཤུས་བསྒྱུར། །སྒྲ་མི་སྙན་མ་གཏོགས་པར་འཆི། །གཟུགས་མིང་དུས་མཐའ་རྡུལ་ཡིག་དང་། །སྐད་ཅིག་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དང་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་དང་ནི་དེ་བཞིན་དུ། །ལྕགས་ཆུ་རི་བོང་ལུག་དང་གླང་། །ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་སྲོ་མ་དང་། །དེ་ལས་བྱུང་དང་དེ་བཞིན་དུ། །སོར་ཚིགས་ཞེས་བྱ་གོང་བདུན་བསྒྱུར། །སོར་མོ་ཉི་ཤུ་བཞི་ལ་ཁྲུ། །ཁྲུ་བཞི་ལ་ནི་གཞུ་གང་ངོ་། །དེ་དག་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ལ་ནི། །རྒྱང་གྲགས་དེ་ལ་དགོན་པར་འདོད། །དེ་བརྒྱད་དཔག་ཚད་ཅེས་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ། །དེ་ཡི་སྐད་ཅིག་དེ་དག་ཀྱང་། །དྲུག་ཅུ་ལ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ། །ཡུད་ཙམ་ཉིན་ཞག་ཟླ་གསུམ་ནི། །གོང་ནས་གོང་དུ་སུམ་ཅུ་འགྱུར། །ཞག་མི་ཐུབ་དང་བཅས་པ་ཡི། །ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་གཅིག །བསྐལ་པ་རྣམ་པ་མང་བཤད་པ། །འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དམྱལ་བ་ཡི། །སྲིད་པ་མེད་ནས་སྣོད་ཟད་པ། །འཆགས་པ་དང་པོའི་རླུང་ནས་ནི། །དམྱལ་བའི་སྲིད་པའི་བར་དུའོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་དཔག་མེད་ནས། །ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་ཡར་སྐྱེ་མར་འབྲི་བའི། །བསྐལ་པ་གཞན་ནི་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །ཡར་སྐྱེ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །དེ་དག་ཚེ་ནི་བརྒྱད་ཁྲིའི་བར། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་འདི། །བར་གྱི་

from [the heavens of] desire, one day and night equals [fifty human years] in the lowest; / therefore their lifespan is five hundred [years]. / The higher ones are successively doubled. / In the form realm, without day and night, lifespan / is measured in kalpas equal to their body's size. / In the formless realm, [lifespans are] twenty / thousand kalpas greater successively. / From Parīttābha onward, it is a great kalpa, / while those below that are half. / For Saṃjīva and the six [hells] successively, / a day and night equals the lifespan of the desire gods; / therefore their lifespan / is equal to that of the desire gods. / In Pratāpana it is half an intermediate kalpa; in Avīci / it is an intermediate kalpa. For animals, / the longest is a kalpa; for pretas, / five hundred [years] where a month is a day and night. / For the Arbuda [hell], the lifespan is the time / it takes to exhaust a vessel of sesame / by removing one sesame seed every hundred years; / the lifespans of the others are multiplied by twenty. / Except in Uttarakuru, all die prematurely. / The ultimate limit of form, name, and time are the subtle atom, the syllable, and / the instant. A paramāṇu, / an aṇu, and likewise / an iron dust, water dust, hare dust, sheep dust, and ox dust, / sunbeam dust, a nit, / and what arises from it, and likewise / a barley corn and an angula-joint are successively multiplied by seven. / Twenty-four finger-widths are a cubit; / four cubits are a bow-span; / five hundred of those / are a krośa, which is considered a wilderness; / eight of those are called a yojana. / One hundred and twenty instants / are a tatkṣaṇa; sixty of those / are a lava; / a muhūrta, a day-and-night, and a month / are successively multiplied by thirty. / Twelve months, including intercalary days, / make one year. / Regarding the kalpas explained as manifold: / the kalpa of destruction lasts from when the hell / realm is emptied until the vessel is exhausted; / the kalpa of formation is from the first wind / until the existence of the hells. / An intermediate kalpa is from immeasurable [lifespan] / down to a lifespan of ten years. / Then there are eighteen other kalpas / that increase and decrease, / and one that increases; / their lifespan reaches up to eighty thousand [years]. / Thus this formation of the world / endures for twenty