Vadanyaya 7

7

སྦྱོར་བ་སྤྱིའི་སྒྲ་ཚིག་གཅིག་པ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་པ་དེ་དག་གི་ནུས་པ་དེ་ཡང་གཅིག་ཡིན་གྱི། སོ་སོའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚོགས་པའི་སྒྲའམ། ཚོགས་པ་གཅིག་གི་བརྗོད་བྱ་ལ་ཚིག་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རིགས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་དོན་རྣམས་རེ་རེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ནུས་པ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་ནུས་པ་བརྗོད་པར་འདོད་ན་མང་པོའི་ཚིག་ཅན་དང་། གཅིག་གི་ཚིག་ཅན་འདོད་པས། ཤིང་རྣམས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་འདིའི་ངེས་པ་ནི་མང་པོ་དག་ལ་མང་པོའི་ཚིག་དང་གཅིག་ལ་གཅིག་གི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གི་བརྡར་བཏགས་པའི་དོན་དག་ལ་བརྡའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་དང་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སྒྲ་གཅིག་ཀུན་ནས་སྣང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་དོན་གྱིས་སྒྲ་ཀུན་ནས་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་བུ་དག་གིས་དོན་དག་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡིན། རང་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་དམ་མེད་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུས་དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ན་དེ་དག་ཇི་ལྟར་འདོད་པས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད། རྒྱུ་མཚན་ཡང་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་སྒྲ་གཅིག་དང་འགྲེལ་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་དག་གི་རྟེན་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྫས་གཅིག་དང་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་མེད་པའི་ཞེན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁོ་བོ་ནི་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་སྒྲ་གཅིག་མི་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བུམ་པ་དང་ལ་བ་ལ་སྩོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དག་ནི་དོན་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་དང་སྒྲ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་རྣམས་ཚོགས་པ་གཞན་ཡོད་པ་ལ་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་སྒྲ་གཅིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དག་གི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གཅིག་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདིར་འགའ་ཞིག་འདོད་པར་འགྱུར་ན། ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཚོགས་པའི་

If you say, 'That capacity of those acting together is singular, but it is not of each individual,' then a collective word or singular word applies to the referent of a single collection, such as 'vase'. For generic words, the capacity belongs to each individual thing together: regarding what is called the capacity of one and many, if one wishes to express the capacity of one and many, because one wishes for the plural and the singular, it becomes 'trees'. If the restriction here is that the plural is to be applied to the many and the singular to the one, then for us, because things that are imputed conventions function by the power of convention, there is strictly no rigid clinging. If you say, 'Form and the like have the capacity to manifest a single word whether singular or diverse,' does the object manifest the word independently of human engagement? Or do humans apply words to objects for the sake of convention? If one must consider whether an entity has the capacity to arouse itself, that too is illogical. If human beings apply them to those [things], since they apply them as they wish, what fault is there in that? The ground is merely the fact of showing that application. Moreover, if form and so forth are not connected with a single word, how could they be connected with a single substance that is posited as their basis? That is merely baseless clinging. We do not reject a single word because being connected with one is contradictory; however, things that are non-different in form and so forth, such as a vase and a blanket, contradict the words and the performance of diverse functions. Things of the same nature do not perform purposive actions when another collection exists. If you say, 'Therefore, to show that, it should not be expressed by a single word,' then if someone here were to maintain, 'Form and so forth in all collections become of one nature,' why would they remain indifferent when mutually contradictory forms appearing in collections are perceived directly? This too does not exist, because the diverse nature of each collection of form and so forth is accepted. In this way, if there were something other than form and so forth that is a single 'vase', what would follow? If it existed, it would be perceived directly: if a diverse nature other than form and so forth, appearing as its own essence to cognition, were within reach, by what could it be obscured? Even though direct perception does not have diverse objects in appearing distinctly, things such as smell and taste, and likewise sensations of cold and heat, though they are objects of a single sense faculty, appear distinctly: that their own essence is established in cognition by diverse non-identical essences is direct perception itself through direct perception. Desiring this vase to intrude without paying a price, you wish to accept it as directly perceived without even showing its own essence. That diversity of cognition and word and so forth has already been explained. If you wish to establish it by means of those, when direct perception is not impaired, it is not that form is unobserved, such that you could state a mark to establish it. In the absence of direct perception, even if direct perception were absent, it is not the case that form and so forth possessing diverse cognition and words are other 'vases', because this was already refuted earlier. Therefore, neither the conventional expression 'existent' nor the conventional expression of existence being diverse or non-diverse is made by cognition and word, for the exclusion of the one is not the exclusion of the other. The conventional expression 'existent' arises from purposive action, but the conventional expression of its being diverse or non-diverse does not; for one sees even a single thing perform multiple functions—as, for example, a single lamp produces consciousness, transformation of the wick, and another flame—and multiple things such as the eye and so on produce a single consciousness.