Vadanyaya 9

9

མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཞེས་སྨྲ་བར་ནི་མི་བྱའི། འོན་ཀྱང་མཐོང་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱེད་པ་དེ་ལ་མ་མཐོང་བ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཐ་དད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ་དཔེར་ན་སྣམ་བུ་ལ་ཆུ་འཛིན་པ་ལ་སྩོགས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མ་མཐོང་ལ། བུམ་པ་ལ་མཐོང་བ་དང་སྣལ་མ་དག་ལ་གོས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མ་མཐོང་ལ། སྣམ་བུ་ལ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་ཐ་དད་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དོན་གཞན་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡན་ལག་ཅན་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པའི་རྒྱུན་གྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པའི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་ལས་མེ་སྤྲ་བ་དང་། རྟ་སྤངས་དང་། རྩྭ་དང་། ཤིང་བསྲེགས་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། སྣལ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཐ་དད་པའོ། །དེ་དག་གིས་བློ་དང་སྒྲའི་ཐ་དད་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་བྱེད་པ་ལས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་ལོག་པས་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བདེན་ནོ། །ལོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པ་དག་གིས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་འདི་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་འདོད་ན་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་འདི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་དམིགས་པར་མ་གྱུར་ན་དེ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྔ་མ་ལས་འདི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། དེ་རང་བཞིན་ལས་དོན་གཞན་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་དེ་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ཁོ་ན་མི་དམིགས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིས་འགའ་ཞིག་ཏུ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་ན། མ་དམིགས་པ་ལས་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའམ། འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཞན་དུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །

because [they] are seen. One should not say that existence itself is distinct simply because causal efficacy is distinct. However, when causal efficacy is seen to be distinct, that which is not seen in relation to one causal efficacy but is seen in another establishes a difference in existence. For instance, the function of holding water and so forth is not seen in a cloth, but is seen in a pot; and the function of clothing and so forth is not seen in threads, but is seen in a cloth—if it is argued that this demonstrates a distinct existence, [we reply:] While it is true that distinct entities are established in that way, even so, a whole possessing parts (avayavin) is not established. This is because distinct continua of conditioned factors generated by conditions produce distinct natures. Causal efficacy is diverse; just as the diverse conditions of churning fire-sticks produce distinct capacities for burning tinder, horse dung, grass, and wood, so too, because distinct natures are produced according to their conditions, the causal functions of threads and so forth are diverse. By this, the diversity of cognitions and words has been explained. Regarding that, the statement that conventional existence is established by causal efficacy, and that it is excluded when that is excluded, is true. By that very exclusion, those which do not become objects of apprehension are unestablished. Even if it existed there, even if one did not accept it, it would still be established. For when a capacity that is capable of being apprehended is not apprehended, it is the referent of the convention of non-existence, since 'existence' is defined by capacity. Even so, what difference is there between this and the former? Capacity is not an entity other than its nature. The non-apprehension of that which is an object capable of being apprehended is precisely this former non-apprehension. Therefore, if one accepts the convention of non-existence in some case, it must be accepted from non-apprehension, or else not in any case at all, because there is no difference. Since there is likewise no difference in such a form elsewhere, that it also exists in that way is the pervasion (vyāpti): all such forms of non-apprehension are the domain of the convention of non-existence.