The Dhāraṇī “The Mother of Avalokiteśvara” 2

2

ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཕར་གྱུར་པ། མར་གྱུར་པ། སྐྱབས་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་དང་། དཔུང་གཉེན་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་དཔུང་གཉེན་དང་། མགོན་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བགྱིད་པ་མཆིས་ཏེ། གཟུངས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་ཡང་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཏོ། །འཁོར་དེ་ཉིད་ན་བྲམ་ཟེ་དབང་ཕྱུག་འོད་ཅེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་གསུམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་མ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས། རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་ཆེན་མོ་འདི་བྲམ་ཟེ་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་དང་། སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་དུ་མ་ལས་བསྒྲགས། བཤད། བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཟུངས་འདི་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྡིག་པ་ལྟུང་བར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ངས་དྲན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་སྨྲོས་ཤིག །ཕྱི་མའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་སེམས་ཅན་སྡིག་པ་བྱེད་པ། མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མའི་སྡིག་པ་ཟད་པར་འགྱུར། ཕན་པ་དང་། བདེ་བར་འགྱུར། མགོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ངས་ཀྱང་གནང་

The dhāraṇī is a refuge for all beings who lack refuge, beings who have been the fathers and mothers of the noble sons and daughters who follow the bodhisattva vehicle. It is an ally to those without allies and a protector to those without protection. It brings all misdeeds to an end. All wishes are fulfilled as soon as this dhāraṇī is heard, and through it all vidyāmantras are successful.”⁴

The Blessed One replied, “Bodhisattva great being, in the past when I was a bodhisattva seeking awakening, the Thus-Gone worthy, complete, and perfect Buddha Amitābha lived, prospered, and taught the Dharma in Sukhāvatī, a world system far beyond as many world systems as there are grains of sand in the river Ganges. He lives there even now. Among his retinue was a brahmin known as Prabheśvara who had attained the third bodhisattva level. It was he who proclaimed, expounded, and taught this great queen of vidyāmantras, the dhāraṇī known as The Mother of Avalokiteśvara, to many hundreds of thousands of brahmins and numerous billions of sentient beings. As soon as they heard this dhāraṇī, they were freed from all misdeeds and transgressions and remembered their rebirths. This I recall.

“Great bodhisattva, recite the dhāraṇī! At a later time, the numerous trillions of misdeeds of sentient beings, throughout defiled worlds, who have performed misdeeds and the actions with immediate retribution will be exhausted. They will be well and be happy. It will serve as a protector to those without protection. I also approve and rejoice.”