The Dhāraṇī of the Tathāgata Jñānolka 2

2

ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་ལྷའི་བུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་བཅས་པ་དེ་དག་གིས་གཟུངས་སྔགས་འདི་བཀའ་སྩལ་པ། སྱཱདྻ་ཐེ་དན། ཙཀྵུརྡ་ད། ཙཀྵུ་ཤྴུ་བྷ་དྷུ་ལ་མེ་ཐཱ་ཀ་ལ་ཏྠ། ཨིཏྟི་ཏྠནྶ་སཱུ་རཊྚ། སཱུ་རཊྚ། སུདྠཱ་ཡ། ཨིཏྠནྶཱ། བེ་ལཱ་བེ་ལཱ་པཱ་ཎི་ཙ་རུ་མཱུརྟི་ནི། ཨཱ་ར་ཎི། ཨཱ་ར་ཎི། ཀཱ་ལ་པཱ་ཎི། ཀཱ་ལ་པཱ་ཎི། ཏུ་རུ་དུ་སི། ཏུ་རུ་དུ་སི། དྷ་སུ་ཏེ། དྷ་སུ་ཏི། དྷི་རི་དྷི་རི། དྷུ་ར་དྷུ་ར། དྷུ་རུ་དྷུ་ར། ཀཱ་ལ་ཀཱ་ལ། སཏྠཱ་ས། གཱི་ལ་གཱི་ལ། གཱི་ལ་བ་ཡ། གཱི་ལ་བ་ཡ། དྷུ་སུ་དྷུ་སུ། སུནྡྷུ་སུནྡྷུ། སཏྠཱ་སུ། ཨཏྠཱ་སུ། ཨེ་ཐཱ་སུ། ཨེ་ཐཱ་སཱ་པཱ་ནི། ཡུ་ཙུ་རེ་དྷེ། སུ་དྷ་རེ། ཀ་ར་ཀ་ར། ཀི་རི་ཀི་རི། ཀུ་རུ་ཀུ་རུ། ཀུརྨ་ཀུརྨ། ཀུརྨ་པཱ་ཎི། ཀུརྨ་བཱ་ཎི། ཀེ་ལུ་ཀེ་ལུ། ཀེ་ལ་པཱ་ཎི། ཀེ་ལ་པཱ་ཎི། ཀརྐཱ་རི། ཀརྐཱ་རི། ལ་རུ་བུདྡྷེ། དྷུ་རུ་དྷེ། དྷུ་རུ་དྷེ། མ་ཧཱ་དྷུ་རུ་དྷེ། ཀ་ར་ཀ་ར། ཀི་རི་ཀི་རི། བི་ཧུ་སི། བི་ཧུ་སི། དྷ་སུ་དྷ་སུ། ཧ་སུ་ཧ་སུ། ཧ་སུ་པ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོས་ལྷའི་བུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཟུངས་སྔགས་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་ནི་ཆེས་རྙེད་པར་སླའི། གཟུངས་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཟུངས་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་ནི་ཆེས་རྙེད་པར་སླའི། འདི་དག་ནི་འཆང་བའམ་ཀློག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ནི་ཆེས་རྙེད་པར་སླའི། གཟུངས་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་

The tathāgatas and bodhisattvas perceived the thoughts of the Sun and Moon and responded with the following dhāraṇī mantra:

saryathīva cakṣurdada cakṣuprabha dhulamētha kalatha ithithaṃsa sūrata sūrata suthāsa itithaṃsa vēlu vēlu vēlāpaṇi cārumūrtani āraṇi kālāpaṇi kālāpaṇi tturudhusi turuturudhusi dhāsuti dhāsuti dharadhara dhiridhiri dhurudhuru dhūradhūra kālakāla sathāsa sathāsa gīla gīla gīlāpaya gīlāpaya dhasu dhasu sūṃddhu sūmbhu ēthasu ēthasu ēthasāpaṇi yijuru rede karakara kirikiri kurukuru kurmakurma karmāpaṇi karmāpaṇi karmāpaṇi karmāpaṇi kēlukēlu kēlāpaṇi karkāri karkāri lāru vuddhe dhurude mahādhurude karakara kirikiri piḍhusi piḍhusi dhasu dhasu hasu hasu hasāpaṇi svāhā ⁹

Then the bodhisattva Samanta­bhadra addressed both the Sun and the Moon, saying, “Sons of the lineage, eighty-four million buddhas have taught this dhāraṇī mantra in order to help beings who are bound for lower rebirth. Sons of the lineage, it is much easier to find a rare udumbara flower than it is for these dhāraṇī mantra verses to appear in the world. Sons of the lineage, obtaining these dhāraṇī mantra verses is much easier than reading and retaining these verses in one’s mind. Sons of the lineage, it is far more likely for a buddha to appear in the world than it is for these dhāraṇī mantra verses to appear in the world.