Mahasahasrapramardani 12

12

གནོད་སྦྱིན་བྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་རྣམས། །བཅིང་བ་རྣམ་པ་ལྔས་བསྡམས་ནས། །མདོ་སྡེའི་ཞགས་པས་ཀུན་ཏུ་དྲངས། །འབྱུང་པོ་འཇོམས་པའི་རི་ལ་ནི། །འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷགས་ནས་སུ། །རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། །རིག་སྔགས་འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་བསམས། །ཆད་པ་མི་བཟད་དྲག་པོ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་གསུངས། །གཽ་ཏ་མ་ལ་གུས་པར་ནི། །ཐམས་ཅད་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་། །གཡོ་མེད་པར་ནི་རྗེས་ཞུགས་ཤིག །ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྱུར་ཏ་རེ། །དེ་ནས་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་གྱིས། །འབྱུང་པོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷགས། །རི་རྣམས་དང་ནི་གཡང་ས་དང་། །རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་མཚོ་རྣམས་དང་། །ཀླུང་དང་འབབ་ཆུ་ལུ་མ་དང་། །དབའ་ཀློང་དག་ན་གང་འཁོད་དང་། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་གཞལ་མེད་ཁང་། །ཀུན་དགའ་དང་ནི་ནགས་རྣམས་དང་། །མཆོད་རྟེན་གནས་དང་གྲོང་གི་གནས། །ལྗོན་ཤིང་དྲུང་ན་གང་གནས་དང་། །གྲོང་ཁྱེར་སྒོ་དང་གྲོང་དང་ནི། །གྲོང་རྡལ་དང་ནི་ལྗོངས་རྣམས་དང་། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སྒོ་རྣམས་དང་། །གཞལ་མེད་ཁང་ན་གང་གནས་དང་། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་དང་དུར་ཁྲོད་དང་། །དེ་བཞིན་ལྷ་ཁང་རྣམས་དང་ནི། །མཚམས་དང་ཤོ་གམ་གནས་རྣམས་དང་། །ཁང་སྟོང་དང་ནི་གྲམ་ས་དང་། །གནོད་སྦྱིན་གང་རྣམས་བླ་འོག་དང་། །ཕྱོགས་བཞི་དང་ནི་མཚམས་རྣམས་ནས། །གནོད་སྦྱིན་བྱེ་བ་སྟོང་རྣམས་ནི། །རིག་སྔགས་ཞགས་པས་བཀུག་པ་རྣམས། །རྫ་རྔ་དག་ནི་བརྡུངས་ནས་སུ། །ལ་ལས་རྔ་ཟླུམ་དག་ནི་བརྡུངས། །པི་ཝང་གླིང་བུ་འཁར་བའི་རྔ། །སྟོབས་ཆེན་རྣམས་ནི་སྒྲ་འབྱིན་ཏེ། །རོལ་མོའི་དབྱངས་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་དང་། །གླུ་དང་གར་རྣམས་བྱས་ནས་སུ། །དབང་པོ་ཟླ་བ་ཆུ་ལྷ་དང་། །བྷ་ར་དྭ་ཛ་སྐྱེ་དགུའི་བདག །མི་ལྡན་པ་དང་ཀུན་ཏུ་ལྟ། །མངོན་ཤེས་གངས་ཅན་རྫོགས་པ་དང་། །ཙནྡན་དང་ནི་འདོད་མཆོག་དང་། །མགུལ་པ་མཛེས་དང་མགུལ་ངེས་དང་། །སྐྱེ་དགུའི་བླ་མར་གྱུར་པ་དང་། །ལྷ་ལས་བྱུང་བའི་མ་ལྡན་དང་། །དྲི་ཟ་སྣ་ཚོགས་སྡེ་དང་ནི། །མི་རྒྱལ་རྒྱལ་བ་ཁྱུ་མཆོག་དང་། །དེ་བཞིན་ཕུད་པུ་ལྔ་ཞེས་བྱ། །གཡེར་

Are bound by the five fetters,
And brought forth with the sūtra noose.

“Once all the bhūtas have arrived
On the mountain that destroys bhūtas,
They ponder this incantation,
The source of all incantations.

“Since this severely strict punishment
Was uttered by all buddhas,
We all respectfully
Go to Gautama for refuge!

“You should firmly obey this,
And everything will vanish!”

Then, all of a sudden
The assemblies of bhūtas arrived.
Through the noose incantation
Billions of yakṣas were summoned—

Those that dwell
On mountains and precipices,
In oceans and lakes,
In rivers, cascades, and springs;

Those that dwell in parks and mansions,
In gardens and forests,
In shrines and towns,
And at tree trunks;

Those that dwell at town gates and in villages,
In cities and countries,
In royal palaces and doorways,
And in mansions;

Those that dwell in maṇḍalas and charnel grounds,
And likewise, in temples,
At borders, and in customs houses,
Empty houses, and wild places;

All the yakṣas were summoned from above and below,
The four directions, and all intermediate directions.

Some played clay drums,
Others played gargara drums.
The Mahābalas played
Lutes, flutes, and small kettledrums.

As they played these instruments,
Sang songs, and danced, they summoned
Indra, Soma, and Varuṇa,
Bharadvāja and Prajāpati,

Vikala¹⁴ and Lohitākṣa,
Himavat and Supūrṇaka,
Candana and Kāmaśreṣṭhī,
Maṇikaṇṭha and Nikaṇṭhaka,

Prajāguru,
The divine son Mātali,
The gandharva Citrasena,
Nararāj, Jinarṣabha,

Likewise the one named Pañcaśikha,
Tumburu