Mahasahasrapramardani 17

17

དགའ་བའི་ཡུལ་ན་རིང་པོར་སྐྱེས། །བ་ལང་འཛིན་ན་རབ་ཏུ་འཇོམས། །དུང་ཡུལ་ན་ནི་ཉི་མའི་གྲོགས། །ལྗོངས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་གནོད་སྦྱིན་ནི། །བརྗོད་པ་བཅུ་དྲུག་དེ་དག་དང་། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ཆེ། །ཆོས་སྐྱོང་རབ་ཏུ་དཀར་བ་དང་། །སེར་སྐྱ་རབ་མཛེས་ཁྱབ་འཇུག་པ། །བུམ་ལྟོ་གསུས་པ་ཟླུམ་པོ་དང་། །ཆུ་སྲིན་བདེན་པ་འཆང་བ་དང་། །ལྔ་ལྡན་རྒྱལ་བ་ཁྱུ་མཆོག་དང་། །གནོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་དབང་ཕྱུག་ཆེ། །ལག་པ་བཞི་ཅན་སྟོབས་པོ་ཆེ། །སྡེ་པ་རབ་ཏུ་འདུལ་བ་ནི། །མཐུ་བོ་ཆེ་ལ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །གཤིན་རྗེ་གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉ་དང་། །བདུད་རྣམས་སྡེ་དང་བཅས་པ་དང་། །གནོད་སྦྱིན་བྱེ་བའི་གཡོག་འཆང་བ། །གནོད་སྦྱིན་དེ་མིང་འཕྲོག་པོ་ཡིན། །ཤ་རི་ཏ་ནི་སྡེར་བཅས་དང་། །རི་ཡི་བུ་མོ་སྡེར་བཅས་དང་། །རི་ཡི་བུ་མོ་གནོད་སྦྱིན་མ། །གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་འཇིགས་པའི་གཟུགས། །འཕྲོག་མ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་པ་དང་། །གདོལ་པ་མོ་ནི་གཏུམ་མོ་དང་། །བུ་རྣམས་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་བ་དང་། །མི་རྡུང་ནག་མོ་ཀར་ཀ་ཏེ། །པདྨ་དང་ནི་པདྨ་ཅན། །མེ་ཏོག་སོ་དང་ས་ག་དང་། །སྲིན་མོ་བོང་བུའི་རྣ་ཅན་དང་། །ཙནྡན་དང་ནི་ཁྱབ་འཇུག་ལེན། །སེང་གེ་སེར་སྐྱ་དམར་སེར་པོ། །གླང་པོ་ཀླུ་ཡི་སོ་ཅན་དང་། །རི་བཤེས་དྲག་པོའི་མཆེ་བ་ཅན། །སྲིན་མོ་སོ་བཟང་ཡོད་པ་དང་། །ཚངས་པ་ལེན་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལེན། །གནོད་སྦྱིན་ཧ་ལ་ཧ་ལ་དང་། །གནོད་སྦྱིན་རྣམ་པའི་མཆུ་ཅན་དག །མདུང་དང་མདའ་གཞུ་ཀུན་ཐོགས་ཤིང་། །མི་རྟ་བ་ལང་རི་དགས་རྣམས། །ཟ་ཞིང་འཚེ་བ་དེ་དག་ནི། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུག་ཅིང་འདོང་། །ས་འདི་རབ་ཏུ་གཡོ་བར་བྱེད། །ནགས་ཚལ་རྣམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྐེམས། །རི་རྣམས་ཀུན་ནས་གཡོ་བར་བྱེད། །སྐྱེ་དགུ་འདི་དག་འཚེ་བྱེད་ཅིང་། །ཕན་ཚུན་ནས་ནི་འདུ་བ་དག །རིག་སྔགས་ཀྱིས་ནི་དྲངས་ནས་ལྷགས། །ཕྱག་འཚལ་སྐྱེས་བུ་དཔའ་ཁྱོད་ལ། །ཕྱག་འཚལ་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཁྱོད་ལ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོའི་སྤྱན་སྔ་རུ། །དེ་དག་ལྷགས་པར་གྱུར་པ་དང་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་བུས། །

And Dīrghila in Sūrata,

“Pramardana in Gāndhāra,
Sūryamitra in Kambu,
And the sixteen ukta yakṣas
In the great countries.

“The great yakṣa Vajrapāṇi,
The Dharma protector Prapuṇḍara,
Kapila, Sudarśana, Viṣṇu,
Piṇḍāra, and Karaśodara,

“Kumbhīra, Sātyaki,
Pāñcika, and Jinarṣabha,
The great yakṣa Maheśvara,
Four armed and mighty,

“Pramardana Śūrasena,
Powerful and mighty,
Yama and his servants,
And Māra with his army,

“The yakṣa named Hari
Retaining an entourage of ten million yakṣas,
Śarita with her army,
And the yakṣiṇī Giridāri
With her army,

“The majestic, terrific form
Known as Hārītī,
And Caṇḍā Caṇḍālikā
Surrounded by her five hundred sons,

“Ākoṭā, Karkaṭī, Kālī,
Padumā, Padumāvatī,
Puṣpadantī, Viśālā,
And the rākṣasī Kharakarṇa,

“Candana, Viṣṇula,
Haripiṅgalapiṅgala,
Kuñjara, Nāgadanta,
Girimitra, and Agradaṃṣṭraka,

“The rākṣasī Bhadradantā,
Brahmilā, Viṣṇulā,
The yakṣa Hālāhala,
And the rākṣasa Vituṇḍaka—

“Carrying spears, bows, and arrows,
They run around everywhere,
Harming and devouring
People, horses, cows, and deer.

“Shaking the earth,
They dry up the groves;
Shaking the mountains,
They harm these beings.

“Assembling from far and near,
They converged, summoned by the incantation.

“Homage to you, heroic being!
Homage to you, supreme being!
We pay homage with palms joined!
Homage to you, king of Dharma!”

When they had thus assembled
Before the Lord of the World,
King Vaiśravaṇa then said this