Mahasahasrapramardani 8

8

སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་གསུང་ཐོས་ནས། །འཇིགས་དང་སྐྲག་དང་དངངས་གྱུར་ཏེ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་འཁོད་པར་གྱུར། །འབྱུང་པོའི་ཚོགས་ནི་ལྷགས་པ་རྣམས། །དངངས་འཁྲུགས་རོད་རོད་པོར་གྱུར་ནས། །ཕྱོགས་བཅུར་རབ་ཏུ་འབྱེར་བྱེད་ཅིང་། །སྒྲ་བོ་ཆེ་ཡང་སྒྲོགས་པར་བྱེད། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་དེ་ཤེས་ནས། །གསང་བ་གསུམ་ནི་ཡང་དག་སྨྲ། །ཀྱེ་མ་རིག་སྔགས་རིག་སྔགས་ཆེ། །སྟོང་ཆེན་རབ་ཏུ་འཇོམས་བྱེད་པ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་གསུངས་པ་དེ། །ཐོས་ནས་འབྱུང་པོ་སྐྲག་གྱུར་ཏེ། །དཔེར་ན་རབ་ཏུ་འབར་མེ་དང་། །ཏིལ་མར་ངར་བཏགས་རལ་གྲི་བཞིན། །གཽ་ཏ་མས་ནི་རབ་བཤད་པའི། །རིག་སྔགས་སྤུ་གྲིའི་སོ་དང་འདྲ། །དྲང་སྲོང་ཚིག་ནི་ལེགས་བཤད་པ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་མ་དད་ན། །དེ་ཡི་བུ་ཡི་ཐུ་བོ་ནི། །ཚངས་པའི་ཞགས་པས་མེད་པར་འགྱུར། །མེ་ནི་རབ་ཏུ་འབར་བྱས་ནས། །བླ་དང་འོག་དང་ཕྱོགས་བཞིར་ཡང་། །སྦྱིན་སྲེག་གི་ནི་ཆུས་གཏོར་ཏེ། །ནས་དང་ཡུངས་ཀར་བླངས་ནས་སུ། །མར་གྱི་སྙིང་པོ་དང་སྦྱར་ནས། །མེ་ཡི་ནང་དུ་བླུག་པར་བྱ། །ལེགས་པར་གསུངས་པ་འདི་ཐོས་ནས། །གལ་ཏེ་མྱུར་དུ་མི་གཏོང་ན། །ཐམས་ཅད་འབར་བར་འགྱུར་བ་ནི། །མར་དང་ཡུངས་ཀར་མེར་བླུགས་བཞིན། །གནོད་སྦྱིན་ཆད་པས་བསྡིགས་ནས་སུ། །དེ་དག་བདེ་བ་མི་རྙེད་དེ། །དེ་ཡི་རྩིབ་ལོགས་གཡས་པར་ནི། །འབྲས་ཆེན་ནད་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གནོད་སྦྱིན་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ན། །ཤ་བཀྲའི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པར་འགྱུར། །ལྕང་ལོ་ཅན་གྱི་ཕོ་བྲང་དུ། །གཞར་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལུས་ངན་གྲོགས་དང་ལྡན་པ་ཡི། །ཁྱིམ་ཡང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འབྱུང་པོ་མང་པོ་ཚོགས་པ་ན། །སྟན་ཡང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གནོད་སྦྱིན་དག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཟས་སྐོམ་དང་ཡང་འབྲལ་བར་འགྱུར། །སྟོང་ཆེན་རབ་འཇོམས་མདོ་སྡེ་ལ། །གནོད་སྦྱིན་གང་དག་མི་ཕྱོགས་པ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཁྲོས་ཏེ། །སྤྱི་བོ་དག་ནི་འགེམས་པར་འགྱུར། །སྤུ་གྲིའི་སོ་ནི་རྩུབ་པོ་ཡིས། །དེ་ཡི་ལྕེ་ནི་གཅོད་པར་འགྱུར། །མཚོན་ཆ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་ཡིས། །དེ་ཡི་སྣ་དང་རྣ་བ་གཅོད། །

Heard the Buddha’s speech,
Frightened, petrified, and timid,
They sat down with palms joined.

The gatherings of bhūtas that remained,
Frightened, bewildered, and panicked,
Fled throughout the ten directions,
Crying out with loud wails.

Perceiving that, the great kings
Proclaimed three secrets:
“Wondrous! Incantation, great incantation,
That destroys the great trichiliocosm!

“Hearing this speech of the Buddha,
The bhūtas have become frightened.
It is like a raging fire,
Or like a sword striking sesame butter.

“The incantation disclosed by Gautama
Is like a razor blade.
Whoever disregards
That speech of the Sage, so eloquently uttered,

“Will have his oldest son
Eliminated by Brahmā’s noose.
Ignite a blazing fire,
Scatter the water of the burnt offering

“Above, below, and throughout the four directions,
Then take barley grains and white mustard seeds,
Combined with clarified butter,
And pour them into the fire.

“If, upon hearing this eloquent utterance,
They do not quickly exclaim it,
They will be incinerated,
Like butter and white mustard seeds poured into a fire.

“Threatened with the punishment of yakṣas,
They will not be well—
Large boils will form
On the right side of the rib cage.

“Afflicted with a yakṣa illness,
They will contract white leprosy,¹¹
And never travel
To the palace of Aḍakavatī.

“They will not see the home
Of illustrious Kubera,
Nor find a seat
In the company of the bhūta assemblies.

“In the circle of yakṣas,
They will be without food and drink.

“Any yakṣa that does not heed
This sūtra, Destroyer of the Great Trichiliocosm,
Will incur the wrath of Vajradhara,
Who will split open his forehead,
Cut out his tongue
With a jagged knife,
Cut off his ears and nose
With a sharp knife,