Mahashitavanisutra 9

9

གནོད་སྦྱིན་དེ་དག་བརླག་པར་བྱ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔལ་དང་ལྡན། །གོ་ཆ་སྲ་ཞིང་མཚོན་རྣོ་ལ། །སྟན་རྣམས་ལ་ནི་འཁོད་པ་དག །ཤར་ཕྱོགས་ན་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་། །ལྷོ་ཕྱོགས་ན་ནི་འཕགས་སྐྱེས་པོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ན་ནི་མིག་མི་བཟང་། །བྱང་ཕྱོགས་ན་ནི་ལུས་ངན་པོ། །དེ་དག་དེ་ན་འཁོད་པ་ཡི། །ཉེ་འཁོར་གནོད་སྦྱིན་འདི་རྣམས་གནས། །སེང་གེའི་གཟུགས་དང་སྟག་གི་གཟུགས། །མི་སྡུག་པ་དག་འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ། །གླང་ཆེན་གཟུགས་དང་རྟ་ཡི་གཟུགས། །ཁ་ཅིག་མ་ཧེའི་གཟུགས་ཅན་ལ། །དྲེད་མོ་དང་ནི་ཝ་ཡི་གཟུགས། །ལུག་དང་སྤྱང་ཀི་ཕག་རྒོད་རྣམས། །རྣ་བ་འཕྱང་དང་རྣ་བོ་ཆེ། །རྣ་བ་གཅིག་པ་ཐ་དད་པ། །སྒྲ་ཆེར་འབྱིན་ཅིང་འཇིགས་བྱེད་པ། །ས་གཞི་རབ་ཏུ་གཡོ་བར་བྱེད། །བོང་བུ་དང་ནི་རྔ་མོ་ཁྱི། །ཆ་ལུགས་གཞན་ཡང་ཉེ་འཁོར་འཁོད། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་འདུ་བ་ན། །ལྷ་ཡི་ཤིང་རྟ་བཅས་པ་ཡིས། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་འགྲོ་བར་བྱེད། །གནོད་སྦྱིན་དག་གི་བདག་པོ་ཡང་། །མི་རྣམས་ལ་ནི་བདེ་ལེགས་བྱེད། །སྱཱད་ཡ་ཐེ་དན། བ་ཀ་ཧུ་མུ་ལེ། ཧ་ཤི་ཎ་ཤ་ཤི་ཎ། བ་ན་མུ་ཧ་ལེ་ས་མུ་ཧཱ་ལེ། ཨུ་དུ་ཧཱ་ལེ། ས་མ་ཧཱ་ལེ། པྲ་ཤ་མ་མཱི། རཱཀྵ་ས། ཨ་མ་ནུ་ཥྱཱ། བཱ་རེ་མི། ཡཀྵ་ནི། བཱ་རཱ་མི་པྲེ་ཏ་མ་བྷི་ཐཻ། དུ་མ་ནུ་ཥྱཱ། མ་ས་པ་ཏ་ཧ་དྷ་མུར་ནན། སུ་ཏི་ཥྱ་ཏི། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་བུ། །མི་ལ་ཞོན་པ་སྡེར་བཅས་པས། །འདི་སྨྲས་ནས་ནི་ཚུབ་མ་ལངས། །དེ་བཞིན་རི་ཡང་གཡོས་པར་གྱུར། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་བུའི། །རིན་ཆེན་ཤིང་རྟ་བཅས་པ་ན། །ལྷ་དང་མི་ཡི་སྒྲ་སྐད་གྲག །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཆི་བ་ན། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་འབར་བར་འགྱུར། །སྲིན་པོ་འདོད་དགུར་བསྒྱུར་བའི་གཟུགས། །དེ་ཡི་མདུན་ན་རྒྱུག་པར་བགྱིད། །མི་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་རྣམས་ཀྱིས། །འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་བསྐྱེད་པར་བགྱིད། །ཆེ་ཞིང་གཏུམ་ལ་མི་བཟད་པ། །དྲག་ཅིང་མཐོང་ན་མི་སྡུག་ལ། །སྤུ་ཡང་རིང་ཞིང་སེན་མོ་རིང་། །ལག་ན་རལ་གྲི་ཐོ་བ་ཐོགས། །སོ་ནི་ཟངས་ཅན་འཇིགས་པར་བགྱིད། །སྣ་ཆེ་རྔ་མོ་སྟག་གི་འདྲ། །

“The glorious Great Kings,
With hard armor and sharp weapons,
Are seated on thrones:
In the east is Dhṛtarāṣṭra,
In the south is Virūḍhaka,
In the west is Virūpākṣa,
And in the north is Kubera.

“All around them stand
A host of yakṣas,
Roaming and darting about,
Taking the hideous forms
Of lions and tigers.

“Some have elephant forms, some horse forms;
Others have buffalo forms
Or the forms of bears or foxes,
Sheep, wolves, and boars.
Some have drooping ears, others’ are large;
Some have one ear, others many.

“They make loud noises, cause fear,
And make the ground tremble.
They are arrayed in the various forms
Of mules, camels, dogs, and others.

“The Great King¹⁷ of tremendous might
Was transported through the sky
On a divine chariot
To where these yakṣas gathered together.

“The lord of yakṣas
Ensures people’s well-being.”

Syād yathedam

vakahumule haśiṇa śaśiṇa vanamuhale samuhāle uduhāle samahāle praśamamī rākṣasa amanuṣyā vāremi yakṣaṇi vārāmi pretamabhithai dumanuṣyā masapata hadhamuranan sutiṣyati

When this was spoken by the great king Vaiśravaṇa,
Borne on a man¹⁸ and accompanied by his army,
A great storm arose,
And the mountains shook.

“When the great king Vaiśravaṇa
Stands in his jewel chariot,
The voices of gods and humans resound.
When the Great King arrives,¹⁹
Everything catches ablaze.

“Rākṣasas, who shapeshift as they please,
Are made to run before him,
Their inhuman forms
Provoking fear and dread.

“Huge and unbearably fierce,
They are aggressive and hideous to behold.
They have long body hair and long nails,
And they hold swords and hammers in their hands.

“Their copper-colored teeth provoke fear.
They have large snouts, like a camel or tiger.