Spell of the goddess of wealth Vasudhārā 6

6

བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཕྱིར་ཙནྡན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་བཞིར་བྱས་ཏེ། ནུབ་གཅིག་བཏོན་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཁྱིམ་ནོར་བུ་དང་། འབྲུ་དང་། གསེར་དངུལ་དང་། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུན་མི་ཆེན་པོའི་ཚང་ཙམ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར་རོ། །འཇིགས་པ་དང་། གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་ནོར་གྱི་རྒྱུན་གྱི་གཟུངས་འདི་ཟུང་ཞིང་། ཆོངས་ཤིག །ལྷོགས་ཤིག །སྟོན་ཅིག །གཞན་དག་ལ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིག་དང་། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུན་རིང་པོའི་དོན་དང་། ཕན་པ་དང་། བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་ཟླ་བ་བཟང་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ནོར་གྱི་རྒྱུན་གྱི་གཟུངས་འདི་ཐོས་ནས་ཚིམ་ཞིང་དགའ་ལ་མགུ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དགའ་ནས། དགའ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ནོར་གྱི་རྒྱུན་ཅེས་བགྱི་བ་བླངས་ལགས། གཟུངས་སུ་ཟིན་ལགས། བཟུང་ལགས། བཀླགས་ལགས། ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིས་ལགས། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིས་ལགས་ཏེ། གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བགྱི་ལགས་སོ། །དེའི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཁྱིམ་བདག་ཟླ་བ་བཟང་པོའི་བང་མཛོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཟླ་བ་བཟང་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་འབུམ་ཕྲག་དུ་མར་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་སོང་ལ་ཁྱིམ་བདག་ཟླ་བ་བཟང་པོའི་ཁྱིམ་ནོར་དང་། འབྲུས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། མཛོད་ཆེན་པོ་དང་། བང་མཛོད་ཡོངས་སུ་གང་བ་རྣམས་ལ་ལྟོས། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་

Noble son, therefore, hold the Vasudhārā Dhāraṇī dear. Retain it! Memorize it! Recite it! Teach it! Explain it to others as well! This will lead to your lasting benefit, welfare and happiness.”

“Very well, Blessed One!” said the householder Sucandra upon receiving the Vasudhārā Dhāraṇī from the Blessed One.

Pleased, glad, joyful, delighted, happy, satisfied and joyous was Sucandra as he paid homage by touching the feet of the Blessed One to his head. He then said to the Blessed One:

“Blessed One, now that I have received the ritual for Vasudhārā, I will keep this dhāraṇī in mind; I will memorize it; I will recite it; I will master it; I will delight in it; and I will explain it in detail to others as well!”

At that very moment, Sucandra the householder’s storehouses became completely full.

Sucandra the householder circumambulated the Blessed One many hundreds of thousands of times, and after touching his head to the feet of Blessed One, he left his presence.

The Blessed One then spoke to venerable Ānanda:

“Ānanda, go to Sucandra the householder, the one whose home is abundantly filled with all kinds of riches and grains and whose massive treasury and storehouses are replete with all one could require.”

To explain this in more detail: Arrange a maṇḍala in a suitable place—such as your own house, another person’s house, a clean place, or a storehouse—using sandalwood for the Tathāgata, Lord Avalokiteśvara, and all the buddhas and bodhisattvas and secret mantra deities, and recite the dhāraṇī. Doing this for one night, noble son, will ensure that the person’s house will soon be completely filled with a stream of jewels, grain, gold, silver, and all necessities, and all danger and harm will be brought to an end.

At these words of the Blessed One, venerable Ānanda went to the great city of Kauśāmbī where Sucandra’s house was located. Upon reaching the house he entered, and he saw that it was filled with an abundance of riches and grains. Precious gems were abundant, and there was a massive storehouse of all kinds of goods. The treasuries likewise were completely full! Pleased, glad, joyful, delighted, happy, satisfied and joyous upon seeing this, he returned to the Blessed One.