Udanavarga 32

32

ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་ལྷུང་བ་ཡིས། །བུམ་ཆེན་གང་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཆུང་ཟད་ཆུང་ཟད་བསགས་པ་ཡི། །དགེ་བས་བརྟན་པ་གང་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རགས་བརྩིགས་མཚོ་ངན་སྤངས། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བོ་རྒལ་འདོད་པ། །སྐྱེ་བོས་གཟིངས་ནི་བཅས་ནས་ཀྱང་། །སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་རྒལ་བར་བྱེད། །རྒལ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །བྲམ་ཟེ་སྐམ་སར་གནས་པར་མཛད། །དེ་ལ་དགེ་སློང་ཁྲུས་བྱེད་ཅིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གཟིངས་ཀྱང་བཅས། །ཇི་ལྟར་མཚོ་ཆེན་ཟབ་མོ་དག །རབ་ཏུ་མནམ་དང་རྙོག་མེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པ་རབ་དང་པས། །འདི་ནི་ཆོས་ནི་ཉན་པར་བྱེད། །འདི་ལྟར་ཀུན་ན་ཆུ་ཡོད་པས། །སུ་ཞིག་ཚོལ་ཞིང་རྒྱུ་བྱེད་དེ། །ཁྲོན་པའི་ཆུ་ལྟ་ཅི་ཞིག་དགོས། །སྲེད་པ་རྩ་ནས་གཅད་པར་གྱིས། །བཙོ་བླག་མཁན་དག་ཆུས་འཁྲུ་ཞིང་། །མདའ་མཁན་མེས་ནི་སྲོང་བ་དང་། །ཤིང་མཁན་ཤིང་ལ་འཇོག་སྦྱོང་ལྟར། །མཁས་པས་བདག་ཉིད་གདུལ་བར་བྱ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆགས་མེད་ཅིང་། །སྒོ་ཐེམ་ལྟ་བུར་གཡོ་བ་མེད། །རྙོག་པ་ཅན་གྱི་མཚོ་ལྟ་བུར། །མཁས་པ་འཁོར་བ་ལ་མི་དགའ། །ཆུའི་ཚོམས་ཏེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།ལྷར་བཅས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་འདི། །ས་སྟེངས་ལས་རྒྱལ་གང་ཞིང་ལགས། །མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་རབ་འདོད་པའི། །ཆོས་བཞི་ལེགས་པར་སྟོན་མཁས་གང་། །ལྷར་བཅས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་འདི། །ས་སྟེངས་ལས་རྒྱལ་སློབ་པ་ཡི། །མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་རབ་འདོད་པའི། །ཆོས་བཞི་ལེགས་པར་སྟོན་མཁས་དེ། །ནགས་ཚལ་ལས་ནི་འཇིགས་སྐྱེས་ཕྱིར། །ནགས་ཚལ་གཅད་ཀྱི་ཤིང་མ་ཡིན། །ནགས་དང་ནགས་སྦྱོར་ཆོད་ཅིག་དང་། །དགེ་སྦྱོང་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ནགས་སྦྱོར་མ་བཅད་ན། །ཕྲ་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རྣམས་སྐྱེ། །མ་དྲུང་ནུ་ཞོ་འདོད་བེའུ་ལྟར། །དེ་ཡིས་ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་འཆིང་། །ལག་པས་སྟོན་ཀའི་པདྨ་ལྟར། །བདག་ལ་དགའ་བ་བཅད་ནས་སུ། །རྒྱལ་གསུངས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཕྱིར། །ཞི་བའི་ལམ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་ཡིད་འོང་བ། །

Just as by the falling of water drops / A large vessel is filled, / The steadfast one is filled with virtue / Accumulated bit by bit. / Those wishing to cross the oceanic flood, / Having built a causeway, abandon the foul marsh; / While people construct a raft, / Wise people cross over. / Having crossed over, the Buddha Bhagavān, / The brāhmaṇa, stands on dry ground; / The bhikṣus bathe therein, / And the śrāvakas build a raft. / Just as a great deep lake / Is utterly pure and free of turbidity, / So the wise, possessing clear faith, / Listen to the Dharma. / Since water is everywhere like this, / Who would search and wander? / What need is there of well water? / Cut craving at the root! / Dyers wash with water, / Fletcher straighten arrows with fire, / Carpenters plane wood; / The wise tame themselves. / Unattached like space, / Unshakeable like a doorframe, / Like a turbid lake, / The wise take no delight in saṃsāra. / The Chapter on Water, the seventeenth. // This world of Yama together with gods— / Who will conquer this earth? / Who is skilled in teaching well the four dharmas, / Desirable like flowers? / This world of Yama together with gods, / And this earth, the trainee [conquers]; / The one who is skilled in teaching well the four dharmas, / Desirable like flowers. / Because fear arises from the forest, / Cut down the forest, not the tree! / Cut down the forest and the underbrush, / And, O śramaṇa, cross beyond sorrow! / If the underbrush is not cut down, / Even the subtlest [desire] will sprout in men; / Like a calf desiring milk near its mother, / By that, one's mind is thoroughly bound. / Having cut away delight in the self, / Like an autumn lotus with the hand, / Cultivate the peaceful path / Unto the nirvāṇa spoken by the Jina. / Just as a lovely flower