The Sūtra of the Medicine Buddha 1.17

1.17

སྔགས་ཀྱི་གཞི་འདི་དག་གསུངས་སོ། །ཏ་དྱ་ཐ། སིདྡྷེ་སིདྡྷེ། སུ་སིདྡྷེ། མོ་ཙ་ནི། མོ་ཀྵ་ཎི། མུཀྟེ། བི་མུཀྟེ། ཨ་མ་ལེ། བི་མ་ལེ། མཱྃ་ག་ལྱེ། ཧི་ར་ཎྱ་གརྦྷེ། རཏྣ་གརྦྷེ། སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི། པ་ར་མ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི། མ་ན་སེ། མ་ཧཱ་མ་ན་སེ། ཨདྦྷུ་ཏེ། བཱི་ཏ་བྷ་ཡེ། སུ་བརྞྞེ། བྲ་ཧྨ་གྷོ་ཥེ། བྲཧྨཱ་དྷྱུ་ཥི་ཏེ། སརྦ་ཨརྠྠེ་ཥུ་ཨ་པ་རཱ་ཛི་ཏེ། སརྦ་ཏྲ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏེ། ཙ་ཏུ་ཥྵ་ཥྛི་བྷཱུ་ཏ་ཀོ་ཊི་བྷཱ་ཥི་ཏེ། ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནཱཾ་སྭཱ་ཧཱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུངས་སྔགས་འདི་གསུངས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཚངས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་བ་དང་། ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བགྱི་བ་དང་། རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐང་བའི་སླད་དུ་གཟུངས་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གྲོགས་པོ་དག་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོའམ། རྒྱལ་པོ་འམ། རྒྱལ་བུའམ། དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་བསྙེན་མ་ཡོན་ཏན་དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་སུའང་རུང་སྟེ། གཟུངས་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་འཛིན་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། དད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། བདུག་པ་དང་། སྤོས་དང་། མར་མེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་གཙང་མར་བྱས་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་བྱས་ན། དེའི་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བྱང་བར་འགྱུར། འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། པདྨའི་སྙིང་པོ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར། འཆི་བ་དང་། དགྲ་དང་། དགོན་པའི་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར། འཆི་བའི་དུས་

“tadyathā siddhe siddhe susiddhe mocani mokṣaṇi mukte vimukte amale vimale māṅgalye hiranya­garbhe ratna­garbhe sarvārthasādhani para­mārthasādhani manase mahā­manase adbhute atyadbhute vītabhaye suvarṇe ²⁶ brahmaghoṣe brahmādhyuṣite sarvārtheṣu ²⁷ aparājite sarva­trāpratihate catuḥṣaṣṭhi­bhūtakoṭi­bhāṣite namaḥ sarva­tathāgatānāṃ ­svāhā.”

When the Blessed One spoke this dhāraṇī mantra, the entire gathering of bodhisattvas, Śakra, Brahmā, and all the guardians of the world praised the Blessed One saying, “Wonderful! Blessed One, it is wonderful that you have proclaimed this dhāraṇī mantra verse to show love to all beings, to clear away all their misdeeds, pacify all their illnesses, and fulfill all their hopes.”

“My friends,” the Blessed One replied, “If any son or daughter of good family or any king, prince, or male or female layperson who seeks such good qualities retains these dhāraṇī verses, recites them, masters them, cultivates faith in them, reflects on an attitude of compassion toward all beings three times each day and three times each night, makes a pure offering with flowers, incense, and perfume, and acts according to the eightfold path of noble beings, all their misdeeds including the five inexpiable acts and the rest will be purified. When they pass away, they will be born in that world, where they will take miraculous birth upon a lion throne in the middle of a lotus. All their illnesses and all manner of threats related to death, enemies, and the wilderness will be pacified.