The Sūtra of the Medicine Buddha 1.2

1.2

མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ། ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོའི་ཆོས་སྟོན་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་འཇམ་དཔལ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དང་། མི་དང་། མི་མ་ལགས་པ་མང་པོ་དག་ཆོས་ཉན་པའི་སླད་དུ་འདུས་ཤིང་མཆིས་ལགས་ན། དེའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། ཐོས་ན་ཅི་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བྱང་ཞིང་ཡོངས་སུ་བས་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་མི་བརྫི་བར་འགྱུར་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་མཚན་དང་། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་གནས་རྣམས་བཤད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་གཟིགས་པ་འམ། མ་གསན་པའམ། རྣམ་པར་མི་མཁྱེན་པ་མི་མངའ་བས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་དག་ཀྱང་དཔེར་ན་དེང་ངམ་སང་གི་ལྟར་དགོངས་པ་ལགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐུགས་ཡིད་ལ་མཛད་པ་དང་། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དག་བརྗོད་པ་དང་།

The Blessed One was giving a Dharma teaching that was virtuous at the beginning, virtuous in the middle, and virtuous at the end, excellent in meaning, and beautiful in expression. His Dharma talk satisfied beings, made them perfectly happy, and established them in the awakening of a buddha.

Then the bodhisattva great being and Dharma prince Mañjuśrī rose from his seat, adjusted his upper robe on one shoulder, knelt with his right knee on the ground, bowed to the Blessed One with his palms together, and made this request to the Blessed One:

“Blessed One, since many gods, nāgas, yakṣas, rākṣasas, garuḍas, kinnaras, mahoragas, ascetics, brahmins, kings, ministers, householders, human, and nonhuman beings have gathered and are present to hear the Dharma, may the Blessed One have mercy on us. Please teach the names of those thus-gone ones who, simply by hearing them, cause all beings to no longer regress on the path to unsurpassed and perfect awakening, who purify and utterly exhaust all their misdeeds and karmic obscurations, and that cause them to no longer be crushed by Māra, the wicked one. Please teach the detailed account of the previous aspirations they made and describe the abodes of their buddhafields with their arrays of good qualities.

“Blessed One, since there is nothing that the thus-gone ones do not see, hear, or know, they comprehend as many billions of eons as there are grains of sand in the Gaṅgā river just like the events of today or tomorrow. Since that is the case, and since you explain and correctly teach how these thus-gone ones first generated the mind of awakening, what their previous aspirations were, and what the arrays of good qualities are in the buddhafields related to these thus-gone ones are,