The Sūtra of the Medicine Buddha 1.8

1.8

ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟ་བས་ན་དད་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོའམ། རྒྱལ་པོ་འམ། བློན་པོའམ། ཁྱིམ་བདག་ཡོན་ཏན་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེ་སྡང་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་མཚན་གཟུང་བར་བྱ་བཀླག་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་གུས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ན། དེའི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར། རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་གཱའི་ལུང་བདུན་གྱི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་ལྡན་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཟླ་བ་དང་། པདྨ་ས་རབ་ཏུ་བརྒྱན་པ་མཁས་པ་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་ཏེ། འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཏམ་འབའ་ཞིག་སྟོན་པ་ཡོད་དོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་བཏབ་བོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། དེའི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་དང་པོ་ནི་གང་གི་ཚེ་བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ན། སེམས་ཅན་གང་དག་ཞིང་བླས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་ཚོང་ལ་དགའ་སྟེ། གཡེང་བ་སྣ་ཚོགས་མང་བས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ། དེ་དག་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་མ་གྱུར་ཅིག །སོ་སོར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་མྱོང་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་།

“Mañjuśrī, that is why faithful sons and daughters of good family, kings, ministers, and householders who pursue good qualities should bear the name of that thus-gone one in mind and recite it in order to be free from all manner of hatred and afflictions. If they are devout and make offerings to that thus-gone one, all their misdeeds, all their karmic obscurations, and all their illnesses will be completely pacified. All their hopes will be fulfilled, and they will not regress on the path to the awakening of a buddha.

“Mañjuśrī, to the east of this buddhafield, past as many buddhafields as there are grains of sand in seven Gaṅgā rivers, the thus-gone, worthy, and perfect Buddha Kuśala­tejonir­ghoṣa­rāja, who is adorned with a precious jewel, a moon, and a lotus,²³ lives in the world Abounding in Jewels. There he lives, resides, and teaches the Dharma, teaching only the instructions of the Great Vehicle to bodhisattvas.

“Mañjuśrī, long ago, when that thus-gone, worthy, and perfect buddha was practicing bodhisattva conduct, he made the following eight great aspirations:

“For his first great aspiration he proclaimed, ‘In the future, when I have become a perfect buddha who has realized unsurpassed and perfect awakening, when beings bear in mind and mentally recite my name, may my power cause any who delight in agricultural work and commerce, who deviate from virtuous qualities due to their many distractions, who lose their focus on the mind of awakening, who do not attain freedom from the sufferings of cyclic existence, and who each experience their own particular saṃsāric sufferings—growing old, getting sick, dying, experiencing mental anguish, wailing,