The Episode of Dṛḍhādhyāśaya 1

1

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་སྠཱི་ར་ཨ་དྷྱཱ་ཤ་ཡ་པ་རི་བརྟ་ནཱ་མ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ། དགེ་སློང་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པ་ནང་པར་སྔར་ཤམ་ཐབས་དང་། ཆོས་གོས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ན། ཚོང་དཔོན་ཞིག་གི་ཁྱིམ་ན་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་བ་མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། ཁ་དོག་བཟང་པོ་རྒྱས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་མཐོང་ངོ་། །དེས་བུ་མོ་དེ་མཐོང་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་མི་སྡུག་པ་ཡིད་ལ་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཀྱང་དེའི་སེམས་སྡུག་པའི་མཚན་མ་འབའ་ཞིག་གིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ཏེ་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པ་དགའ་བར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་དེ་ནས་བསོད་སྙོམས་མ་བླངས་པར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ལྷུང་བཟེད་སྟོང་བཞིན་དུ་ཕྱིར་སོང་སྟེ། འདོད་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་ན་སོ་སོར་བརྟག་པའི་

Homage to all buddhas and bodhisattvas!

Thus did I hear at one time. The Blessed One was residing on Vulture Peak, in Rājagṛha, together with a great monastic saṅgha of 1,250 bhikṣus and 500 bodhisattvas.

At that time, early in the morning, the bodhisattva Dṛḍhādhyāśaya put on his lower and upper robes and, carrying his begging bowl, went for alms in Rājagṛha. While the bodhisattva Dṛḍhādhyāśaya was on his alms round from house to house in the city of Rājagṛha he saw a girl inside the house of a merchant. She was beautiful, good looking, with the most splendid and excellent complexion. Seeing this girl, he was overcome with the pangs of desire. No matter how much he told himself to focus his attention on her unpleasantness, all he could do was think of her beauty. So, feeling overwhelmed by his ardor, the bodhisattva Dṛḍhādhyāśaya did not accept alms from that household and left the city of Rājagṛha with an empty begging bowl.

When he tried not to let his desirous thoughts come to mind, he could not dispel those desirous thoughts using the force of any of his deliberations.

Homage to all buddhas and bodhisattvas!

Thus did I hear at one time. The Blessed One was residing on Vulture Peak, in Rājagṛha, together with a great monastic saṅgha of 1,250 bhikṣus and 500 bodhisattvas.

At that time, early in the morning, the bodhisattva Dṛḍhādhyāśaya put on his lower and upper robes and, carrying his begging bowl, went for alms in Rājagṛha. While the bodhisattva Dṛḍhādhyāśaya was on his alms round from house to house in the city of Rājagṛha he saw a girl inside the house of a merchant. She was beautiful, good looking, with the most splendid and excellent complexion. Seeing this girl, he was overcome with the pangs of desire. No matter how much he told himself to focus his attention on her unpleasantness, all he could do was think of her beauty. So, feeling overwhelmed by his ardor, the bodhisattva Dṛḍhādhyāśaya did not accept alms from that household and left the city of Rājagṛha with an empty begging bowl.

When he tried not to let his desirous thoughts come to mind, he could not dispel those desirous thoughts using the force of any of his deliberations.