Ratnamegha 1.2

1.2

སོན་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མཁས་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྲས། སེམས་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ལེགས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། ལེགས་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ། བརྣག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། གང་ཟག་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དང་ཡང་ཐབས་ཅིག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་འབབ་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་བབ་པ། ཆགས་པ་མེད་པའི་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས་པ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོས་རྣམ་པར་རོལ་པ། ལམ་གྱི་རྒྱུན་མ་བཅད་པ། སྒྲིབ་པ་དང་། ཆོད་པ་དང་། ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པར་འགྲོ་བ་ལ་མཁས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་བ། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པ། སྨོན་ལམ་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བརྩོན་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པ་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཡས་པ། སེམས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ། སེམས་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཟབ་པ། སེམས་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་

and were experts with respect to the realm of phenomena. They were children of the King of Dharma. Completely disinterested in acquisitions and praise, they were true renunciants, who had completed their ordination and perfected their pursuits. Thus, they all remained upon the path to nirvāṇa²² —all except for one: the venerable Ā­nanda.

The Blessed One was also accompanied by a great gathering of eighty-four thousand bodhisattvas, all of whom were obstructed by only a single birth. They were all turned toward omniscience, pursuing omniscience, approaching omniscience, and reaching omniscience. They had all attained unimpeded retention and absorption, entered the absorption of the heroic gait, and were reveling in magnificent forms of superknowledge. Their path was uninterrupted, and they were entirely free of obscurations, hindrances, or disturbances. They spread their great love and compassion throughout all the worlds of the ten directions, and they were experts in traveling to infinite buddha realms. They experienced emptiness, remained within the absence of marks, and were free from any fixation on wishes. They pursued the welfare of all beings and were experts with respect to the entire domain of the buddhas. Their wisdom was boundless, their minds were vast like the sky, deep as the sea, and unshakable like Sumeru, the king of mountains.