Dashadigandhakaravidhvamsana 9

9

བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་། རིམ་གྲོ་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མཉན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་དེར་འདུས་པར་གྱུར་པའི་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཚང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གི་དོན་གྱི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ལ་ཕྱོགས་དེ་དག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་ཀྱང་མུན་པ་མ་མཆིས་པར་གདའ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་དང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཀྱང་དཔེར་ན། ད་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་བཞིན་དུ་གདའོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་མཚན་རྣམས་ཐོས་ནས་མིག་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་དག་མཆིས་པ་དེ་དག་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་མཐོང་བ་དེ་དག་གི་མིག་རྣམ་པར་དག་པའི་བསོད་ནམས་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཚེ་འཕོས་ན་ཡང་འབྲལ་བར་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་མི་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་འདི་ལྟར་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་དག་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་

paid homage, made offerings, and attended upon him. Each of the thousand living beings⁹ who had assembled there to listen to this Dharma discourse then rose from their seats, draped their upper robes over one shoulder, knelt on their right knees, bowed toward the Blessed One with palms joined, and spoke these words to the Blessed One: “Blessed One, because the Thus-Gone One taught this Dharma discourse for our benefit, for us, Blessed One, those directions and those world systems appear without darkness. Blessed One, those world systems and those blessed buddhas appear just like the Thus-Gone One teaching the Dharma right now.”

Then, by the power of the Buddha, the venerable Śāriputra rose from his seat, draped his upper robe over one shoulder, knelt on his right knee, bowed toward the Blessed One with palms joined, and spoke these words to the Blessed One: “Blessed One, when you taught this Dharma discourse to those noble sons and daughters, having heard the names of those blessed buddhas, their eyes were purified, and they saw all the world systems in the ten directions and all those blessed buddhas. Blessed One, what is the merit by which they saw that and by which their eyes were purified? Will there still be fruit when they transmigrate to another life? Or will there not be?”

“Śāriputra,” replied the Blessed One, “noble sons and daughters who have correctly entered the Bodhisattva Vehicle and whose eyes have been purified in this way