Mangalashtaka 5

5

ཡང་དག་པར་འདས་པར་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། ཞི་བར་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། འཇིགས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་བ་དག་གིས་མངོན་པར་གཏོར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཡིད་དགའ་བ་དང་། སེམས་དགེ་བ་དང་། སེམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཡིད་ལ་བྱེད་བཞིན་དུ་སླད་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་ནས། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་དོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ལིཙྪ་བཱིའི་བུ་རྩལ་རབ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །འཕགས་པ་བཀྲ་ཤིས་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་རེནྡྲ་བོ་དྷི་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །།

Because whoever proclaims these thus-gone ones’ names is proclaimed to be invincible, proclaimed to be peaceful, proclaimed to be free from torment, and proclaimed to be fearless.”

Then, to venerate this Dharma discourse, Śakra, lord of the gods, scattered divine mandārava flowers over the Blessed One, bowed his head to the Blessed One’s feet, and circumambulated him three times. With a joyful mind, a virtuous mind, an unobscured mind, and a mind free from fixation, he bore in mind this Dharma discourse proclaiming thus-gone ones’ names and said, “May I see the Blessed One’s face again in the future!” Then together with the gods of the Heaven of the Thirty-Three, he departed from the Blessed One’s presence.

When the Blessed One had spoken these words, the Licchavi youth Superior Skill, Śakra, lord of the gods, and the world together with its gods, humans, asuras, and gandharvas rejoiced and praised what the Blessed One had said.

Colophon

Translated, edited, and finalized by the Indian preceptor Surendrabodhi and the chief editor-translator Bandé Yeshé Dé.¹³