The Seal of Dharma 5

5

ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས་འདི་སྐད་དུ། བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བའི་དགེ་སློང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་གཏོང་བར་མི་བྱེད། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ནང་ན་ཡང་མི་དམིགས། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མི་དམིགས། གཉི་ག་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །ནང་གདགས་པ་ནི་གདགས་སུ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་གདགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །གང་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་གསལ་བ་ཡང་མེད། གཞག་པ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ལ་གསལ་བ་ཡང་མེད། གཞག་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་འདས་པའམ་འཐོབ་པར་བྱར་མི་ནུས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་འདི་སྐད་དུ་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བའི་དགེ་སློང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་གཏོང་བར་མི་བྱེད། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་དགེ་སློང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྫོགས་པར་བསྙེན་པས་རྫོགས་པར་བསྙེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལོག་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་དེ་ལྟ་བུས་ནི་དད་པས་བྱིན་པ་ལོངས་སྤྱད་པར་འོས་ཏེ། གོས་དང་། ཟས་དང་། མལ་ཆ་དང་། སྟན་དང་། ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་ལོངས་སྤྱད་པར་འོས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དོགས་པ་མེད་པའི་དགེ་སློང་ནི་དོགས་པ་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །ཡི་གེ་མེད་ཅིང་ཡི་གེ་ལས་འདས་པའི་

had the nature of reality in mind when he said, ‘Monks who do not abandon exertion will also not abandon form. They will also not abandon feelings, perceptions, formations, or consciousness.’

“Venerable Subhūti, the realm of phenomena is not apprehended internally, it is not apprehended externally, and it is also not apprehended anywhere else. What is imputed as ‘internal’ is without anything to impute and is an imputation of what is unborn. In view of that, the realm of phenomena is sameness because the realm of sentient beings is sameness, and the realm of sentient beings is sameness because the realm of phenomena is sameness. Therefore, the realm of sentient beings and the realm of phenomena are indivisible and undivided. That which is indivisible and undivided is also without anything to remove² or add. That which is without anything to add or remove³ is not something to transcend or attain.

“Venerable Subhūti, the Blessed One had this in mind when he said, ‘Monks who do not abandon exertion will also not abandon form. They will also not abandon feelings, perceptions, formations, or consciousness. That is why a monk who has gone forth in the well-proclaimed Dharma and Vinaya is fully ordained after taking the noble and supramundane ordination. Those who go forth in this way are genuinely going forth, whereas those who do not go forth in this way are incorrectly going forth. Śāriputra, such monks are worthy of receiving donations that are offered faithfully. They are also worthy of receiving clothing, food, bedding, seats, medicines, and healing substances.’

“Monks who have no qualms do not raise qualms. Monks who lack verbal expression and have transcended verbal expression are unable to make presentations based on deliberations.