The Dharma Council 3.7

3.7

འབར་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་འོད་གསལ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འཐོབ་བོ། །དེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ལ་འདུན་པ་དེས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དེ་ལ་མི་ཆགས་ཏེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་ལོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགའ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེ་དགའ་བ་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་བཏང་སྙོམས་ཅན་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དགའ་བ་མེད་པ། བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་དེ། གང་དེ་དགའ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་དེ་ནི་གཏན་དུ་བདེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། དེ་མི་རྟག་ཅིང་མི་བརྟན་ལ་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པའི་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་འཐོབ་བོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་འཐོབ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། །དེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དེས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ་སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་། ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བས་མ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་མཉེན་པའི་སེམས་སོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་སེམས་སོ། །ལས་སུ་རུང་བའི་སེམས་སོ། །འོད་གསལ་བའི་སེམས་སོ། །དྲང་བའི་སེམས་སོ། །བདེ་བ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིར་མངོན་པར་སྨན་ཏོ། །དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་སྣང་བ་སྐྱེའོ། །དེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་དེས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མང་བ་དེ་ལ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བདེ་བ་དེ་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །

as well as bright luminosity of mind and a sense of rapture. The yearning for the acceptance of the nonarising of phenomena leads to a lack of attachment to the second dhyāna, which is the starting point for the third dhyāna.

“Bodhisattvas think, ‘Joy obscures the third dhyāna.’ Then, upon being freed from attachment to that joy, they possess equanimity and pure mindfulness. They perfect and sustain the third dhyāna, which the noble ones have described as remaining in a state of bliss that is devoid of joy.⁷⁹ Bodhisattvas who have attained freedom from attachment to the joy that arises from samādhi come to the conclusion,⁸⁰ ‘That bliss that is devoid of joy is not an enduring bliss; rather, it is exhaustible and perishable. It is impermanent and unstable, and thus not perpetual. It is unreliable.’ Upon gaining such an understanding, they acquire a fierce, powerful yearning to attain acceptance of the nonarising of phenomena. Because of this fierce yearning for unarisen phenomena, they do not experience attachment to happiness or suffering.

“Because they have forsaken happiness and had also previously forsaken suffering, and because they have let go of their elation and despair, they are neither happy nor do they suffer. With pure equanimity and mindfulness, they perfect and sustain the fourth dhyāna.⁸¹ While absorbed in the fourth dhyāna, the bodhisattva’s mind will be supple, pleasing, nimble, bright, and alluring. They wish⁸² that this bliss would belong to all beings.⁸³ Because they privilege the benefit and happiness of all beings, bodhisattvas develop clarity about the acceptance of the nonarising of phenomena. By developing clarity about the acceptance of the nonarising of phenomena, bodhisattvas find no joy in the many things⁸⁴ that involve neither happiness nor suffering. They also do not feel attached to the bliss of pure equanimity and mindfulness. Because they are not attached to that, space itself manifests for the bodhisattva.