The Dharma Council 6.6

6.6

གཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་དང་འཐུན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་བདག་དུལ་བ་དེ་སེམས་ཅན་གཞན་འདུལ་བའི་སླད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཇི་ཙམ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ཙམ་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་ཁམས་སུ་གདགས་པས་བཏགས་པ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་འདུལ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོའོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་ཡིན་ན། དེ་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ་སྙམ་མོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་དང་། བརྩོན་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྤྱོད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་མ་མ་མཆིས་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོན་པ་མ་མཆིས་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་སྨོན་པ་དང་། སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་མི་སྤྱོད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མ་མཆིས་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྤྱོད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་མ་མཆིས་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐ་དད་པ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྲོག་མ་མཆིས་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་འཆི་འཕོ་དང་། སྐྱེ་བ་མི་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་སླུ་བ་ཐམས་ཅད་མི་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་བདག་པོ་མི་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་མི་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་བླང་བ་དང་དོར་བ་མི་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མི་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དབང་པོས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དམན་པ་མི་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོབས་ཀྱིས་དུལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་འཇོམས་པ་

The venerable Upāli next addressed the Blessed One: “Blessed One, bodhisattvas who have tamed themselves will, for the sake of taming other beings, not grow weary of taming beings for as long as there is still a realm of beings, an expanse of phenomena, and conceptual designations made though the imputations of desire, anger, and dullness. A bodhisattva thinks, ‘All phenomena are well tamed, but this is not something beings understand.’ Why? All phenomena are tamed through emptiness; they are not involved with adopted views or any kind of effort. All phenomena are tamed through signlessness; they are not involved with concepts or actions. All phenomena are tamed through wishlessness; they are not involved with hope or aspiration. All phenomena are tamed through selflessness; they are not involved with attachment.

“All phenomena are tamed though the lack of ‘being’; they are not involved with differences among beings. All phenomena are tamed through the lack of lifeforce; they are not subject to passing away or being born. All phenomena are tamed through truth; they are not subject to anything deceptive. All phenomena are tamed through dependent arising; they are not subject to ownership. All phenomena are tamed through the recollections of mindfulness; they are not subject to memory or mental engagement. All phenomena are tamed through correct relinquishment; they are not subject to acceptance and rejection. All phenomena are tamed through the bases of miraculous power; they are not subject to coming and going. All phenomena are tamed through mastery; they are not subject to being inferior. All phenomena are tamed through strength; they are not subject to defeat.

Bodhisattvas are predisposed to the mind set on awakening; they work to benefit all beings, not for their own benefit. Bodhisattvas are predisposed to good intentions; they think that they should first seek the awakening of all beings, not their own. Bodhisattvas are predisposed to higher intentions; they become rich through the perfection of other beings’ purposes, not through the perfection of their own. Bodhisattvas are predisposed to practice; they are not wearied but excited about taking incalculable eons to perfect each and every virtue associated with the factors of awakening. Bodhisattvas are predisposed to generosity; they will even give up their head, the most excellent of limbs, and use it to benefit beings. Bodhisattvas are predisposed to discipline; they will not forsake beings with poor discipline. Bodhisattvas are predisposed to patience; they do not fear any māra. Bodhisattvas are predisposed to diligence; they do not grow weary while achieving awakening for all beings. Bodhisattvas are predisposed to meditative concentration; they are not disturbed by any sounds or the need to act. Bodhisattvas are predisposed to insight; they see all phenomena as equal to a buddha’s awakening. Bodhisattvas are predisposed to emptiness; they do not remain in saṃsāra. Bodhisattvas are predisposed to great compassion; they do not pass into nirvāṇa.

“Blessed One, I wonder if this is a discourse on the Dharma? Blessed One do you consider my discourse on the Dharma to be in accord with those already given?”

The Blessed One replied, “Rāhula, your Dharma discourse is in accord.”