The Sections of Dharma 6

6

བཞིན་དང་འཕྲལ་བའི་མདངས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མི་ཞིག་གི་ལུས་ལ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ལ་རྣག་སྨིན་ནས་དེའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་རྨའི་ཁ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་ལ། རྨའི་ཁ་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྲིན་བུའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཆུ་རྣོ་ཞིང་མཆུ་ཁ་གཉིས་ན་ཡོད་ལ། ཁ་ཟས་ཡོངས་སུ་ཟོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། དེ་མ་དག་མ་སྤུངས་པའི་དྲུང་དུ་འདུག་ན། ཇི་ཙམ་ན་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་མེས་གདུངས་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ལ་ཕྱིར་ཞིང་ཟ་བར་བྱེད། ཡོངས་སུ་ཟ་བར་བྱེད་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེ་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་གིས་ཟོས་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཟོས། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་འདི་ཐོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བགྱིད་པར་གྱུར་ན། མི་དེའི་མི་འཐུན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་དེ་ནི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རིགས་དེ་དག་གིས་འཚལ་བ་ལགས་ཀྱི་མ་འཚལ་བ་ནི་མ་ལགས་སོ། །དེ་སྲོག་ཆགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་དག་གིས་ལུས་གཡའ་བར་བགྱིད་ཅིང་འདི་ལྟར་ཞི་བར་མི་བགྱིད་ལ། བདེ་བ་ཐོབ་པར་ཡང་མི་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེའི་ལུས་ལ་རྣག་དང་ཁྲག་འཛག་ཅིང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་སྨད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། གསོལ་པ། སྨད་པར་བགྱི་བ་ལགས། མི་འཐུན་པ་ལགས། བལྟ་བར་མི་འོས་པ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མཁས་པ་དག་ནི་འདི་ལ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེ། བུད་མེད་ནི་འདི་ལྟར་བཙོག་པ། འདི་ལྟར་དྲི་ང་བ། འདི་ལྟར་མི་འཐུན་པ། འདི་ལྟར་བལྟ་བར་མི་འོས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཁོལ་བའི་བུད་མེད་དེ་དག་དང་བསྟེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་རྣམས་ནི་དྲི་ང་བའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་མི་འཐུན་པའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་མི་གཙང་བའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་བལྟ་བར་མི་འོས་པའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་སྙམ་མོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེས་པའི་ལུས་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་

Their complexions become radiant.

“Śāriputra, consider this analogy: When pus develops in the body of a sick person, eighty-four thousand sores open up on all of that person’s limbs²⁰ and each open sore also harbors eighty-four thousand swarms of parasites.²¹ These parasites have both beaks and mouths. No matter how much they eat, they are never satiated. If that person sits near a heap of embers,²² the more those creatures are tormented by burning, the more they eat. Now, what do you think about that, Śāriputra? As they consume that person, will those creatures eat the person up, or not?”

Venerable Śāriputra replied to the Blessed One, “Blessed One, if even to hear this makes my hair stand on end, it goes without saying how unpleasant it must be for that person. Blessed One, that person will certainly be eaten up by those varieties of creatures—nothing will be left uneaten. Those eighty-four thousand creatures make the body itch and, in that way, give that person no peace. They bring that person no happiness.”

“Śāriputra, what do you think? That person’s body leaks pus and blood—should that state of affairs be despised?”

“It is indeed something to despise, it is indeed disagreeable, it is indeed not something worthy of being looked upon.”

“Similarly, Śāriputra, skilled monks train correctly by contemplating as follows: ‘The Blessed One has said that women are filthy, foul-smelling, disagreeable, and not worthy of being looked upon. Women, boiling with afflictive emotions, should not be kept company with. Desires too are foul-smelling, disagreeable, and not worthy of being looked upon.’