The Dhāraṇī of the Vajra Quintessence 16

16

ལེགས་སོ། །ཞེས་འཛེར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སྒོ་གང་གིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སུ་རྟོགས་ཤིང་གཉིས་ལྟ་བུར་མི་བགྱིད་པ་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལས་བསྟན་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གང་གིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་བགྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སྒོ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་འདི་ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་མཉན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་མ་རིག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། འདི་ནི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན། མ་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྟག་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས། མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ངས་མ་རིག་པ་འདི་མ་རྙེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ནི་མ་རིག་པ་ལྟ་བུར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་

Mañjuśrī Kumārabhūta said to the Blessed One, “Blessed One, please teach the bodhisattvas¹⁵ a Dharma gate of nonduality, a gate of nonduality through which bodhisattvas can realize all phenomena to be the qualities of a buddha and not create any such duality.”

The Blessed One replied to Mañjuśrī Kumārabhūta, “Mañjuśrī, that is why this Dharma gate called fully teaching is the Dharma gate that allows bodhisattvas to discuss all of the defilements in terms of buddha qualities.”

“Blessed One, what is this gate of nonduality like?” asked Mañjuśrī.

“Mañjuśrī,” replied the Blessed One, “listen and retain it well, for I shall explain to you the dhāraṇī gate called clearly discriminating all defilements.”

Mañjuśrī said, “Blessed One, please do so.” Mañjuśrī Kumārabhūta then listened to the Blessed One.

“Mañjuśrī,” said the Blessed One, “ignorance is awakening. This is a dhāraṇī gate.”¹⁶

“Blessed One, how is ignorance awakening?” asked Mañjuśrī.

“Mañjuśrī,” said the Blessed One, “it is called ignorance because it does not exist. What is nonexistent is without arising. What has not arisen is without pollution. Mañjuśrī, that which lacks pollution is awakening. Luminous by nature, it is forever unborn. Mañjuśrī, since the thus-gone ones see the import of this, they teach that ignorance and awakening are nondual. I have not found this ignorance, Mañjuśrī, and that is why I can speak of something called ignorance. Mañjuśrī, that is the dhāraṇī gate that one enters through the likes of ignorance.