The Dhāraṇī of the Vajra Quintessence 22

22

སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གཟུགས་ཀྱིས་གཟུགས་སྐྱེད་དམ། གསོལ་པ་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཅི་ཚོར་བས་ཚོར་བ་སྐྱེད་དམ། འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་དམ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེད་དམ། ཅི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། །ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡོད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གང་ཞིག་ལ་འཆིང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ། འགག་པ་མེད་པ། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་མི་སྐྱེད་དོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་མི་དམིགས་སོ། །མི་སྨྲའོ། །བེམས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངག་གིས་ལས་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། ལེན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་ནི་ལེན་པ་ལྟ་བུར་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོའོ། །འཇམ་དཔལ་སྲིད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། འདི་ནི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་སྲིད་པ་བྱང་ཆུབ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྲིད་པ་དགག་པའི་སླད་དུ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མ་བསྟན་ལགས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ངས་སྲིད་པ་བཤད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེ་ཅི་ཡང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །འགོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་མི་དམིགས་མི་འདོར་རོ། །འཇམ་དཔལ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་སྲིད་པ་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་ནི་སྲིད་པ་ལྟ་བུར་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོའོ། །འཇམ་དཔལ་སྐྱེ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། འདི་ནི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོའོ། །གསོལ་པ།

“Mañjuśrī, what do you think?” asked the Blessed One. “Do forms produce forms?”

“No,” replied Mañjuśrī.

“Do feelings produce feelings, do conceptions produce conceptions, do mental formations produce mental formations, or does consciousness produce consciousness?” asked the Blessed One.

“No, they do not,” replied Mañjuśrī.

“Mañjuśrī, what do you think?” asked the Blessed One. “Does any phenomenon exist that produces any other phenomenon?”

“No, Blessed One,” replied Mañjuśrī.

“Mañjuśrī, does any phenomenon cause another phenomenon to be fettered?” asked the Blessed One.

“No, Blessed One,” replied Mañjuśrī.

“Mañjuśrī,” said the Blessed One, “in the same way, all phenomena are without arising, without ceasing, and without obscuration. One does not produce another, and one does not apprehend another. They do not speak, and since they are inanimate, they do not give rise to verbal acts. From this analysis, Mañjuśrī, it follows that appropriation is awakening, and that is the dhāraṇī gate that one enters through the likes of appropriation.

“Mañjuśrī, becoming is awakening. This is a dhāraṇī gate.”

“Blessed One, how is becoming awakening?” asked Mañjuśrī. “Did not the Blessed One teach the Dharma to the hearers in order to put an end to becoming?”

“Mañjuśrī,” said the Blessed One, “what I explained as becoming is a nonentity, and that is why it is called becoming. Mañjuśrī, those who see that all phenomena are nonentities do not produce anything, nor do they cause anything to cease. Seeing that all phenomena are of the nature of space, they do not apprehend even the qualities of a buddha, nor do they abandon them. In this way, Mañjuśrī, becoming is awakening, and that is the dhāraṇī gate that one enters through the likes of becoming.

“Mañjuśrī, birth is awakening. This is a dhāraṇī gate.”