Karandavyuhasutra 3.22

3.22

ཡི་གེ་དྲུག་པའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཡང་ཐབས་མཁས་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་འཁྱམ་ཞིང་སོང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་མཆི་མ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་པས་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པ་མཁྱེན་ཏེ། དེས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོའི་རིག་པའི་རྒྱལ་མོ་བསྒོམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བྱ་བར་འདོད་དམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་འཚལ་ལོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདག་འཚལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་ནས་ཆབ་ཚོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཀྱང་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཚོལ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་མཆིས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་དུ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་ཀྱང་གང་ལས་ཀྱང་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོའི་རྒྱལ་མོ་མ་ཐོབ་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ནི་མགོན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་སྐྱབས་སོ། །རྟེན་ནོ། །དབང་པོ་ཉམས་པའི་ནི་མིག་ཏུ་གྱུར་ཅིག །ལམ་སྟོར་བའི་ནི་ལམ་དུ་གྱུར་ཅིག །ཉི་མ་ཚ་བས་ཚིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་གདུགས་སུ་གྱུར་ཅིག །ཤུལ་གྱི་བཞི་མདོ་ཆེན་པོར་ནི་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག །ཆོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྐོམ་པ་ལ་ནི་མཐའ་ཡས་པ་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་ནི་གོ་ཆར་གྱུར་ཅིག །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བྱ་ཀ་ལ་པིང་ཀའི་དབྱངས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ལྟོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པད་མའི་མཆོག་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་དུ་མར་གཤེགས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོའི་རྒྱལ་མོ་གསོལ་ཅིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྱུར་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་

I too obtained skillfulness in methods through the six-syllable mahāvidyā.

“ ‘Noble son, I also wandered through many hundreds of thousands of millions of tens of millions of worlds, and then in front of Tathāgata Amitābha, with palms placed together, I wept because of my emotion for the Dharma.

“ ‘At that time, Tathāgata Amitābha, who knew the present and the future, said, “Noble son who is united with the yoga of meditation, do you desire the six-syllable queen of mahāvidyās?”

“ ‘I replied, “I do desire it, Bhagavat;²⁵⁴ I do desire it, Sugata. I have gone to many worlds in search of the six-syllable mahāvidyā, Bhagavat, just like a thirsty person seeks water. I have attended to many millions of trillions of tathāgatas, but I have not obtained the six-syllable queen of mahāvidyās. Bhagavat, be my protector, refuge, and support. Be the eyes for those whose faculties are poor. Be the path for those who have lost the path. Be a parasol for those burned by the sun. Be like a great sal tree for a great crossroad. Be infinite teachings for those thirsty for the Dharma. Be armor for the complete stability of the mind.”

“ ‘Then the Tathāgata, the arhat, the Samyaksaṃbuddha Amitābha said to Bodhisattva Mahāsattva Avalokiteśvara with a voice as beautiful as a cuckoo’s song, “Noble son, look! The Tathāgata, the arhat, the Samyaksaṃbuddha Padmottama has been to many millions of trillions of worlds for the six-syllable mahāvidyā. The Tathāgata has traveled like this, noble son, so therefore give him the six-syllable queen of mahāvidyās.”

‘Then Bhagavat Bodhisattva Avalokiteśvara said,