Karunapundarikasutra 141

141

གྱི་མདོག་ལྟ་བུར་གདའ་བ་དག་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག །པད་མ་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་པ་གཞན་དག་ཏུ་མཆིས་ནས་བདག་གི་བསྔགས་པ་དང་། སྒྲ་དང་། དབྱངས་རྗོད་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་བདག་གི་མིང་དང་། བསྔགས་པ་དང་། སྙན་པ་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་དག་རབ་ཏུ་དང་བ་སྐྱེས་ནས་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་འཚལ་བར་གྱུར་ཅིག །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་དེར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་དག་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡང་དགེ་སྦྱོང་གི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་སྐྱོན་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་གྱ་གྱུ་དང་བྲལ་བ་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་གཡོ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག །འཁོར་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ལྷུར་ལེན་ཅིང་ཡོ་བྱད་ལྷུར་ལེན་པ་མ་ལགས་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལྷུར་ལེན་པ་མ་ལགས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་འཁོར་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་ཆོས་ལ་འབབ་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་དྲན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་དག་ཚེ་འཕོས་ནས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་རྗོད་པར་གྱུར་ཅིག །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐའི་བར་དུ་དེ་དག་གིས་ཆོས་དེ་དག་མི་བརྗེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ཁྲིའི་བར་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་བདག་གི་དམ་པའི་ཆོས་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོངས་སུ་བླངས་པ་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །མི་འཁྲུགས་པ་ཁྱོད་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་ནས། གྲངས་མེད་པ་གཉིས་པ་ལ་བབ་པ་ན་ཤར་

May those lotuses go to empty buddha realms and there emit a voice expressing my praise. When the beings there hear my name, praise, and fame, may they become pleased, delighted, and filled with joy. Having developed faith, may those beings desire to be reborn in my buddha realm. May they dedicate their good roots toward that, and when they pass away, may they be reborn in my buddha realm.

“ ‘May my saṅgha of śrāvakas be free of the impurities of mendicants, may it be free of the faults of mendicants, may it be free of the dishonesty of mendicants, and may it be free of the deceit of mendicants. May my followers be dedicated to the Dharma, not dedicated to material things, and not dedicated to gain and esteem, and may they delight in impermanence, suffering, emptiness, and no self, and be diligent. May the assembly be attentive to the Dharma and dedicated to the saṅgha.

“ ‘May those bodhisattvas who have become irreversible attain recollection that can persist into the future. Even when they have been reborn, may the words they speak be related to the perfection of wisdom. Until they attain enlightenment may they never forget the teachings.

“ ‘When I have attained enlightenment, may I live for ten thousand great eons. And when I have passed into parinirvāṇa, may the good Dharma remain for a thousand eons.’

“The Bhagavat said to him, ‘Well done, well done, good man! The buddha realm that you have chosen will be completely pure! In the future, Akṣobhya, after an incalculable eon has passed, in which there are as many years as there are grains of sand in the Ganges River, during a second such incalculable eon,