Karunapundarikasutra 169

169

དོག་གི་རྒྱན་དག་བྱིན། བསྙེན་བཀུར་བ་གཉིས་པ་ཐང་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རྣ་ཆ་བྱིན། བསྙེན་བཀུར་བ་གསུམ་པ་ཆུ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཁྲི་བྱིན། བསྙེན་བཀུར་བ་བཞི་པ་ཤུགས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཁར་བ་བྱིན། བསྙེན་བཀུར་བ་ལྔ་པ་སྙིང་པོ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ནི་གསེར་གྱི་རི་ལ་བྷྲིང་ག་ར་བྱིན་ནས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་ཁྱེད་ཅག་དེང་ལ་དངོས་པོ་འདི་དག་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་ཅིག །དེ་ནས་བསྙེན་བཀུར་བ་ལྔ་པོ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་དོང་སྟེ་དེ་ལྟར་བཀུར་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་དེ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བར་བདག་ཅག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་དུ་གསོལ། རིགས་ཀྱི་བུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལོ་ཐང་སྤྱོད་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྟན་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཐང་ལ་སྤྱོད་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདེ་དབང་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆུ་ལ་སྤྱོད་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་བཅས་གསུང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཤུགས་ཀྱིས་སྤྱོད་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགའ་བ་དང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྙིང་པོ་སྤྱོད་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེང་གེའི་བཤེས་གཉེན་གཙུག་ཕུད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་བསྐལ་པ་བཟང་པོར་ལུང་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་མདུན་ན་འདོན་གྱིས་ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྟོབས་ཆེན་ཤུགས་འཆང་ལ་སྨྲས་པ། སྟོབས་ཆེན་ཤུགས་འཆང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་

To the second attendant, Sthālabhuja, he gave a pair of earrings made of the seven jewels. To the third attendant, Jalabhuja, he gave a seat made of the seven jewels. To the fourth attendant, Vegabhuja, he gave a staff made of the seven jewels. To the fifth attendant, Sārabhuja, he gave a vase made entirely of gold. He said, ‘Go, youths, and offer these things to the Buddha and the saṅgha of bhikṣus and develop the aspiration for the highest, most complete enlightenment.’

“The five attendants then went before the Bhagavat and offered the things they had brought to the Buddha and the saṅgha of bhikṣus and said these words: ‘Bhagavat, we pray that you give us your prophecy of our attainment of the complete enlightenment of perfect buddhahood in the Bhadraka eon.’

“Noble son, it continued as before until the Tathāgata Ratnagarbha prophesied enlightenment to the young brahmin Karabhuja, saying that in the Bhadraka eon he would become the Tathāgata Dṛḍhasvara. Then he prophesied to the others that, after Karabhuja, Sthālabhuja would become the Tathāgata Sukhendriyamati; after him Jalabhuja would become the Tathāgata Sārthavādi; after him Vegabhuja would become the Tathāgata Priyaprasanna; and after him Sārabhuja would become the Tathāgata Haripatracūḍa.²⁸⁶

“As soon as those five brahmin youths were given the prophecies of their enlightenment in the Bhadraka eon, the royal priest again said to the brahmin youth Mahābalavegadhārin, ‘Mahābalavegadhārin,