Karunapundarikasutra 264

264

ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། དེས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། དེ་ལ་གནས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྩེ་བར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བའི་རྒྱལ་མཚན་ཏོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་གཙུག་རྣམ་པར་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་སོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ངེས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ངེས་པའི་རྒྱལ་མཚན་ཏོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མི་ཕྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱལ་པོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །འོད་ཟེར་འགྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་འོད་ཟེར་འགྱེད་པར་བྱེད་དོ། །སྟོབས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་སུ་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པར་འཕགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལས་གྱེན་དུ་འཕགས་པར་བྱེད་དོ། །ངེས་པའི་ཚིག་སྟོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །ཚིག་བླ་དགས་ལ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་

and until my passing into parinirvāṇa, pay homage to me, saying the words “Homage to the Tathāgata Śākyamuni,” will have all their karmic obscurations extinguished, and in the end will enter parinirvāṇa through the unsurpassable parinirvāṇa of the Buddha.’

“Then, noble son, the Tathāgata Ratnagarbha extended his right hand, stroked the head of the bodhisattva mahāsattva Mahākāruṇika with the palm of his hand, and said, ‘Excellent, worthy being, excellent! This prayer of yours is virtuous, good, and well considered! Thus, worthy being, through those five noble qualities, your red and orange robes will be of sustenance to beings!’

“Dear noble son, the bodhisattva mahāsattva Mahākāruṇika was filled with joy to receive that prophecy and congratulations, and because of his faith, because of being covered by the meritorious, long fingers of the Tathāgata, because of the touch of the soft, youthful palm of his hand, he became transformed into a youth with the appearance of a twenty-year-old.

“Moreover, noble son, the entire assembly, along with the devas, gandharvas, humans, and asuras, applied themselves to making offerings to the bodhisattva mahāsattva³⁹³ Mahākāruṇika. They made offerings of flowers and music to the bodhisattva mahāsattva Mahākāruṇika, praised him with various eulogies and verses, and remained there with palms placed together in homage.”

Chapter 5

The Practice of Generosity

“Noble son, the bodhisattva mahāsattva Mahākāruṇika bowed down the five points of his body to the feet of the Tathāgata Ratnagarbha. He then sat down in front of the Tathāgata Ratnagarbha