Karunapundarikasutra 284

284

འཁོན་པ་དང་། འགྱོད་པ་དག་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ་ཚེ་ཡང་བསྲིངས་སོ། །དེར་ཡང་རང་གི་ལུས་ལས་ལྕེ་དང་། རྣ་བ་དག་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་དག་འདྲེན་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་དེ་ཀུན་གྱི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་དག་བྱས་སོ། །སྨོན་ལམ་དང་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་ཞིང་རྟུལ་བ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་ཅིང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ། འཐབ་པ་དང་རྩོད་པའི་རྙོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། འཁོན་པ་དང་། འགྱེད་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱས་ཤིང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་དག་བྱས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་འདིའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་སྔོན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་གཞན་གྱི་ལྟུང་བ་གླེང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་གཞན་ལ་འཇིགས་པ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་མ་བཅུག་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ན་ལྟུང་བའི་མིང་ཡང་མེད་ལ། བསླབ་པ་གཟུང་བ་ཡང་མེད། ཚིག་རྩུབ་པོ་ཡང་མི་གྲག །མི་དགེ་བའི་སྒྲ་ཡང་མི་གྲག་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མེད་པའི་སྒྲས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་མིང་དུ་གདགས་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །ངས་ནི་གང་གི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་འཇིགས་སུ་རུང་བས་སེམས་ཅན་

‘I have become a powerful cakravartin; I have brought countless beings onto the path of the ten good actions. I have also brought them into the three yānas, and I have performed an immeasurable act of generosity. This person is my kalyāṇamitra. I shall give him the essence of my essenceless body.’⁴¹⁴

“The king said, ‘Rejoice, for I shall give you my ordinary physical eyes. Through this may I obtain the unsurpassable Dharma eyes. I shall with delight give you this skin of mine, and through that may I attain the highest, most complete enlightenment.’

“Then, noble son, King Puṇyabala pulled out his eyes with his right hand and gave them to the ājīvika. With his face covered with blood he said, ‘Listen to me, you powerful devas and yakṣas, you kinnaras,⁴¹⁵ you asuras and bhūtas, you who live in the air and on the ground, and you humans who have come here. Through the good karma of dedicating this act of generosity to the attainment of enlightenment, may I attain the state of peace, liberate beings, and bring them from the terrifying ocean of saṃsāra to the unsurpassable peace of nirvāṇa.’

“He also said, ‘If I am to attain the highest, most complete enlightenment, then may my life not end, may I not lose consciousness, and may I not fall down until this ājīvika’s spells have been effective.’

“Noble son, the king said, ‘Take my skin,’ and Ājīvika Pāṃśughoṣa took a sharp knife