Karunapundarikasutra 323

323

བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རིན་ཆེན་ཁྱུ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀླུ་དབང་རིན་ཆེན་ངོས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རིན་ཆེན་ལྗོན་ཤིང་འབྲས་བུ་དཔག་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྤྲིན་སྒྲ་དབྱངས་དབང་ཕྱུག་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔག་ཏུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་གི་གདན་དག་གཡོས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྔགས་པ་དང་། སྙན་པ་དང་། གྲགས་བརྗོད་པར་མཛད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕོ་ཉ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་དང་། ཆོས་མཉན་པའི་བར་གྱི་ཕྱིར་མེ་ཏོག་ཟླ་བ་མདོག་མཛེས་དྲི་མ་མེད་པ་དག་ཐོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་འདིར་ལྷགས་པའི་བར་དུ་ཇི་སྐད་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་བདུན་འདས་པ་དེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བློ་གྲོས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་རི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་པར་གཟིགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་ང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་ཅིང་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ངས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་ནས་ཇི་སྐད་སྔར་སྨོས་པའི་བར་དག་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཟེར་མཆོག་གི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དབྱངས་མཁྱེན་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བ་བླ་གྲགས་པ་དང་། ཀུན་དུ་སྙིང་པོ་དང་། ཚངས་པའི་མེ་ཏོག་དང་། སྐུ་མཆོག་རྣམ་པར་གནོན་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་དང་། ལྷུན་པོ་ཕྲག་མེད་པ་སྒྲ་དབྱངས་རྣམ་པར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཚངས་པའི་དབང་པོ་དབྱངས་དང་། དེ་བཞིན་

he was the very first to make me obtain, enter into, and remain in the aspiration for the highest, most complete enlightenment. It is through his words that I developed the aspiration for the highest, most complete enlightenment. It was that tathāgata who brought me to the perfection of generosity…’ ”

And they continued, as previously described, up to the superiority of his four qualities. They said, “That tathāgata has sent to you these flowers, which have the stainless beauty of the color of the moon, and inquires after your health, asking, ‘Are you well? Are you at ease?’ ”

In the same way, in the buddha realm Abhirati, the seat on which the Tathāgata Akṣobhya sat shook. The bodhisattvas who were assembled there saw the Tathāgata Akṣobhya’s seat shake. They questioned the Tathāgata, and so on, as has been previously described, and it was the same for all the others.

Then, at that time, there came to this Sahā buddha realm countless, innumerable bodhisattvas from the eastern direction as emissaries of the tathāgatas, carrying the flowers that had the stainless beauty of the color of the moon. They came so as to inquire about the Tathāgata Śākyamuni’s health, make offerings to him, pay homage to him, serve him, and listen to Dharma teachings from him.

As soon as the Bhagavat had concluded describing the names of the bhagavat buddhas, and their buddha realms in the eastern direction, the Bhagavat commenced upon describing those in the southern direction.

“Noble son, I see in the southern direction from this buddha realm, beyond as many buddha realms as there are grains of sand in the Ganges River, a realm called Sarvaśokāpagata.