Karunapundarikasutra 325

325

རོ། །འཁོར་དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་ལ་གཅིག་ནི་འཁྲུགས་མེད་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡང་དག་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གདུང་བྲལ་མངོན་པར་འཕགས་པ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་སཱ་ལའི་རྒྱལ་པོ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཉིས་བོས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་དུ་དེང་ལ་ངའི་ཚིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སྙུན་མི་མངའ་འམ། ཐུགས་བདེའམ། བདེ་བར་རེག་པ་ལ་གནས་སམ་ཞེས་སྙུན་གསོལ་ཅིག །དེ་གཉིས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་ཀྱིས་དང་ནམ་མཁའ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་སྟེ། དེ་ནས་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སེམས་ཅན་འགའ་ཙམ་གྱི་གོ་སྐབས་ཀྱང་མ་མཆིས་ན། བདག་ཅག་གང་དུ་གནས་པར་བགྱི་ལགས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་ན་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་གིས་གོ་སྐབས་ཡངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་དག་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ངན་སོང་གསུམ་པོ་དག་ལས་འདྲེན་པར་མཛད་པ་དང་། ཞི་བའི་ལམ་གསུམ་པོ་དག་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་ཐུགས་རྗེ་དང་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཡངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་

and the buddha realm Ratnavisabha, in which there is the tathāgata named Ratnatalanāgendra; and the buddha realm Palāmaratna­vṛkṣa­ratna, in which there is the tathāgata named Dharma­megha­nirghoṣeśvarasaumya.”

In the same way, the seats of countless, innumerable bhagavat buddhas in the south shook. Those bhagavat buddhas praised the Tathāgata Śākyamuni and described his renown and fame.

At that time, there came to this Sahā buddha realm countless, innumerable bodhisattvas from the southern direction, as emissaries of the tathāgatas, carrying the flowers that had the stainless beauty of the color of the moon. They came so as to inquire about the Tathāgata Śākyamuni’s health, and so on, as previously described, and to listen to Dharma teachings from him.

The Bhagavat said, “Noble sons, I see in the western direction from this buddha realm, beyond 970 trillion buddha realms, a realm called Upaśāntamati. The tathāgata named Ratnagiri resides, lives, and remains there, teaching the Dharma. I was the one who made that bhagavat gain for the first time the aspiration for the highest, most complete enlightenment…,” and so on, as previously described.

In the western buddha realms there was the tathāgata named Vararaśmikośa, the tathāgata named Svarajñakośa, the tathāgata named Haritālakīrti, the tathāgata named Samantagarbha, the tathāgata named Brahmakusuma, the tathāgata named Karadharavikrama, the tathāgata named Dharmaveśapradīpa, the tathāgata named Asamantara­meru­svara­vighuṣṭa­rāja, and the tathāgata named Brahmendraghoṣa, and so on.