Karunapundarikasutra 47

47

དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་ཕྱིར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དེ་དག་གི་ཐུ་བོ་མིག་མི་འཛུམས་ཞེས་བྱ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་ཉིན་མོ་སྐབས་སྐབས་སུ་འོང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོའི་ཡབ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཉུལ་ཞིང་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་དག་ལས་ཟས་སློང་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་ཟས་དེ་སྦྱིན་པ་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་དེ་དག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་ཅིང་། རབ་ཏུ་བཀོད་ནས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཉུལ་བ་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་དེས་གང་ཟས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང་། གང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་མ་བཀོད་པ་དང་། གང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། གང་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རབ་ཏུ་མ་བཀོད་ཅིང་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་མ་བཅུག་པའི་མིར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་གནས་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་བཙུད་དེ་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ། །རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་མིག་མི་འཛུམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་ཟླ་བ་གསུམ་འདས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་

He circumambulated them three times and then left the presence of the Bhagavat.

“Then the crown prince Animiṣa honored the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus for three months in the same way that King Araṇemin had done. Thus, day after day, the thousand princes headed by Animiṣa came to see the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus and to listen to the Dharma.¹⁰⁶

“Then, noble son, the Tathāgata Ratnagarbha’s father, the brahmin named Samudrareṇu, wandered throughout all of Jambudvīpa and begged for alms from men, women, boys, and girls. When he had received these alms, all those people living in Jambudvīpa were established in the Three Refuges and afterward developed the motivation to attain the highest, most complete enlightenment. Because of the brahmin Samudrareṇu wandering in this way, there was no human being in Jambudvīpa who had not become a follower of the brahmin Samudrareṇu, who had not been led to the Three Refuges, who had not developed the motivation to attain the highest, most complete enlightenment, and who had not been established in and made to truly believe in the highest wisdom. Many hundreds of thousands of millions of trillions of beings were led to the Three Refuges, and in this way were made to believe in—and were guided to, brought to, and led to—the highest, most complete enlightenment.

“The crown prince Animiṣa honored the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus for three months just as King Araṇemin had done.