Karunapundarikasutra 54

54

བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མང་པོ་དག་ལེགས་པར་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །ལེགས་པར་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ལེགས་པར་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ལེགས་པར་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཤོས་གསོལ་ལགས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བཞག་ཅིང་ཕྱག་བཅབས་པར་རིག་ནས། སྟན་ཤིན་ཏུ་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱང་བུ་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་དུ་བདར་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་འོངས་ནས་དེ་བཞོན་པས་བགྲོད་པའི་ས་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཞོན་པས་སོང་སྟེ། བཞོན་པ་ལས་བབས་ནས་རྐང་པས་ཀུན་དགའི་ར་བར་ཞུགས་སོ། །ཞུགས་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྨི་ལམ་ཇི་རྨིས་པ་དག་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་གང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྣང་བ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་གི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཁྱོད་ལ་པད་མ་དག་བསྐུར་བ་དང་། པད་མ་དེ་དག་ལ་ཉི་མའི་གཟུགས་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དག་མཐོང་བ་དང་། འོད་ཟེར་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱི་ཁར་ཞུགས་པར་མཐོང་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་གང་ཁྱོད་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུར་འཛམ་བུའི་གླིང་ཉུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་མྱུལ་བ་དེས་སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དག་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་པོ་དག་ལ་བཙུད་ཅིང་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ་བཏུལ་ཅིང་བཙུད་དེ་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་བརྩམ་པ་བྱས་པ་དེས་

After he had served and satisfied him, he served and satisfied the saṅgha of bhikṣus many times. After he had repeatedly served and satisfied them, seeing that the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus had eaten, washed their hands, and put down their alms bowls, he sat on a low seat before the Bhagavat in order to hear the Dharma.

“Then King Araṇemin, accompanied by his thousand sons and many thousands of beings, came into the presence of the Bhagavat. He traveled by carriage as far as there was ground for a carriage to travel on, continued on foot, and entered the parkland. After entering the park, he approached the Bhagavat, bowed his head to the feet of the Bhagavat and his saṅgha of bhikṣus, and then sat before the Bhagavat to hear the Dharma.

“Then the brahmin Samudrareṇu described his dreams to the Bhagavat. The Bhagavat said, ‘You had a great vision in which you saw bhagavat buddhas in buddha realms as numerous as the grains of sand in the Ganges River, who gave you lotuses. You saw brightly shining suns on those lotuses and saw their light rays entering your mouth. Brahmin, for two hundred and fifty years you wandered through Jambudvīpa. During that wandering you caused innumerable beings to acquire and remain in the three activities that create merit, and you caused them to acquire, enter into, and remain in the aspiration for the highest, most complete enlightenment and to commence upon this Mahāyāna. That is why the bhagavat buddhas who reside, live, and remain, teaching the Dharma in realms in the ten directions as numerous as the grains of sand in the Ganges River,