Karunapundarikasutra 60

60

འདོད་དེ། བྲམ་ཟེ་ཁོ་བོས་ནི་འཁོར་བ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་ལ་ཆོས་ཉན་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཐོབ་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་བྲམ་ཟེ་མི་དགོས་སོ། །བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ལན་གཉིས་སུ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ནི་ཡང་དག་པ་ལགས་པས་བསམ་པས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པར་བགྱི་བ་སྟེ། ལམ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་མ་མཆིས་པས་རྫོགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་དང་བ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དྲང་པོ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བས་གཡོ་མེད་ཅིང་དག་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་མ་མཆིས་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བས་ཡང་དག་པར་གཞོལ་བ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བགྱིད་པས་འཇིགས་པ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བསིལ་བ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གཞི་མ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་རྟེན་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རྙོག་པ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོས་སྙིང་པོ་དང་འཐུན་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་འདོད་པ་དང་། གནོད་སེམས་དང་། རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་མ་མཆིས་པས་ཚེར་མ་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་མ་མཆིས་པས་བགྲོད་བདེ་བ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམ་པར་རིག་པས་གཡོ་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཤིན་ཏུ་མཐོང་བས་བདུད་དང་

“The king replied, ‘Enough, brahmin. I do not desire the highest, most complete enlightenment. I am someone who is engaged in saṃsāra, and that is why, great brahmin, I have made offerings, kept correct conduct, and listened to the Dharma. Brahmin, the highest, most complete enlightenment is too difficult to attain.’¹³³

“The brahmin Samudrareṇu then addressed the king a second time: ‘Great king, the path to enlightenment is true, and therefore accomplished through sincere prayers of aspiration. The path is complete and extremely clear because it has no obscurations. The path is perfectly pure and honest because of higher motivation. The path is unshakable and pure because the kleśas are cleared away. The path is vast because of the absence of obscurations. The path is concentrated because of contemplation. The path is without fear because there are no bad actions on it. The path is very prosperous¹³⁴ because of the perfection of generosity. The path is calm¹³⁵ because of the perfection of discipline. The path is self-reliant because of the perfection of patience. The path has a foundation of determination because of the perfection of diligence. The path is unpolluted because of the perfection of meditation. The path is perfectly known because of the perfection of wisdom. The path is perfectly lucid because of great kindness.¹³⁶ The path has the realization of the knowledge of natures because of great compassion. The path is perpetually blissful¹³⁷ because of great rejoicing in the welfare of others. The path is in harmony with the true nature¹³⁸ because of great¹³⁹ impartiality. The path is free of thorns because there are no thoughts of desire, maliciousness, or aggression. The path is easy to follow because there is no mind of anger. The path is devoid of deception because of the cognizance of form, sound, smell, taste, and touch. The path defeats māras and opponents because of clearly perceiving the aggregates, the elements, and the sensory bases.