Karunapundarikasutra 7

7

རྒྱས་ཀྱི་གདན་པད་མ་དེའི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ན་ཡང་པད་མ་དག་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་འཁོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པད་མ་དམ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པད་མ་དམ་པས་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་དག་བསྟན་པ་མཛད་པ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པད་མ་དམ་པ་ནི་མདང་གི་ནམ་གྱི་ཐུན་ཐ་མ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། ད་ནང་ནང་པར་གྱི་དུས་ཀྱི་ཚེ་འདི་ལྟ་བུའི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མངོན་པར་མཛད་དེ་བདག་ཉིད་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་དབུའི་གཙུག་ཏོར་ནས་འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་རབ་ཏུ་བཀྱེའོ། །འོད་ཟེར་དེ་དག་གིས་སྟེང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་སྣང་བས་ཁྱབ་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གནས་པ་དག་གིས་ཐུར་དུ་བལྟས་ན་དེ་དག་ལ་རི་རབ་དང་། ཁོར་ཡུག་དང་། ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོ་དང་། རི་ནག་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྣང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ལུང་བསྟན་པ་དག་དང་། གང་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དག་དང་། གང་དག་གཟུངས་ཐོབ་པ་དག་དང་། གང་དག་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དག་དང་། གང་དག་ས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དག་དང་། དེ་ན་གང་དག་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྣང་བ་དེ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པད་མ་དམ་པ་དེའི་

“Encircling that buddha’s lotus seat are other lotuses, upon which sit bodhisattvas who see the miracles of the tathāgata arhat samyaksam­buddha Padmottara.”

The bodhisattva Ratnavairocana then asked the Bhagavat, “Bhagavat, what kind of miracles did the tathāgata arhat samyaksam­buddha Padmottara manifest?”

The Bhagavat replied to the bodhisattva Ratnavairocana, “Noble son,²⁷ in the last watch of the night, the tathāgata arhat samyaksam­buddha Padmottara attained the highest, most complete enlightenment, becoming a complete buddha, and at dawn he performed a miracle. He transformed himself to the height of the Brahmā realm and his uṣṇīṣa radiated a hundred thousand million trillion light rays.²⁸ Those light rays illuminated the upper region’s realms, which are as numerous as the particles in a buddha realm. At that time, the bodhisattvas who dwelt in the upper regions looked downward. They did not perceive Sumeru or the Cakravāḍa, Mahācakravāḍa, or Kāla mountain ranges. In those worlds, the bodhisattvas who had received prophecy, who had attained samādhi, who had attained retention, who had attained acceptance, and who had completely transcended the levels of the śrāvakas and pratyekabuddhas,²⁹ and those bodhisattva mahāsattvas who were in their final lifetime, were illuminated, placed their palms together in reverence, and saw the tathāgata arhat samyaksam­buddha Padmottara’s