Karunapundarikasutra 82

82

བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུ་སྟོང་པོ་དེ་དག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། གཞན་ཡང་སྲོག་ཆགས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་དང་། བྱེ་བ་ཕྲག་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེས་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་བཙུད་དེ་རབ་ཏུ་བཀོད་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་འདི་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ཏེ་ཕུལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་སྨྲོས་ཤིག །སྦྱིན་པ་འདིས་བདག་དབང་པོའི་གནས་མིན་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུ་མི་འདོད་ན། །རླུང་གི་ཤུགས་ལྟར་མགྱོགས་ཤིང་གཡོ་བ་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཀྱི་དཔལ་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །བདག་གི་གུས་པ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་པ་འདི་ཡི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་དེ་ཡིས་ནི། །སེམས་ལ་དབང་བྱེད་མཚུངས་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སྒྲོལ་གྱུར་ཅིག །སྙིང་རྗེ་པད་མ་དཀར་པོ་ལས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་འདིས་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་མང་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་བཙུད་དེ་རབ་ཏུ་བཀོད་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་དེ་དག་ངས་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །འཛུམ་པ་མཛད་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་དག་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོས་སྣང་བར་མཛད་ནས། རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་དང་གཞན་ཡང་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་མང་པོ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་

You should dedicate to the highest, most complete enlightenment that entire aggregation of merit accompanied by rejoicing and the aggregation of merit accompanied by relinquishment.’

“The brahmin Samudrareṇu made the thousand princes aspire in that way, and the 84,000 minor kings and the 920,000,000 other beings also aspired to and became dedicated to attaining the highest, most complete enlightenment through their accumulation of merit accompanied by rejoicing. The Bhagavat said, ‘You should rejoice in having made this gift, and you should recite the following:¹⁶¹

“ ‘I do not wish for Indra’s realm or Brahmā’s world as a result of this generosity,
And certainly not for the splendor of a kingdom, which is as fleeting and inconstant as the wind.¹⁶²
But by the fruit of this act of generosity of mine, which was made with great devotion,
May I attain unequaled enlightenment, which brings sovereignty over the mind, for the liberation of beings.’ ”

Chapter 4

The Prophecies to the Bodhisattvas

“Then, noble son, the tathāgata arhat samyaksam­buddha Ratnagarbha thought, ‘The brahmin Samudrareṇu has made many millions of beings aspire to, be fixed upon, and be dedicated to the highest, most complete enlightenment and has brought them to an irreversible level. I shall give them prophecies, telling them what their buddha realms will be.’

“Then the Bhagavat entered the samādhi called never forgetting bodhicitta, and he smiled. That smile illuminated countless buddha realms with a vast radiance. He showed the array of qualities of those buddha realms to King Araṇemin and the many millions of beings.