Lalitavistara 7.2

7.2

པོ་ཆེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་དང་། བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་བུ་དཔའ་བ། རྟུལ་ཕོད་པ། ཡན་ལག་མཆོག་གི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ། གཞན་གྱི་སྡེ་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་སྟོང་ཚང་བ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་གནོད་པར་བྱ་བ་དང་། མཚོན་ཆ་མེད་པར་ཆོས་དང་འཐུན་པས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ལས་མངོན་པར་རྒྱལ་བར་བྱས་ཏེ། གཅིག་པུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མཆི་ན། དེའི་སླད་དུ་གཞོན་ནུ་དེའི་བཙུན་མོ་བླང་བར་བགྱིའོ། །དེ་ལྟར་མཛད་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ། དགྱེས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་མངོན་པར་འབྱུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དང་བདག་ཅག་གི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གདུང་ཡང་མི་འཆད། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྙན་པར་མི་བརྗོད་ཅིང་རིམ་གྲོར་བགྱི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བྱ་ན་དེའི་ཕྱིར་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་དང་འཐུན་པའི་བུ་མོ་གང་ཞིག་ཡོད་ཁྱེད་ཀྱིས་ལྟོས་ཤིག །དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་སོ་སོ་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདག་གི་བུ་མོ་ནི་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་དང་འཐུན་ནོ། །བདག་གི་བུ་མོ་ནི་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་དང་འཐུན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་ཆེ་བ་ཡིན་གྱིས། གཞོན་ནུ་ཉིད་ལ་ཁྱོད་བུ་མོ་གང་འདོད་ཅེས་དྲི་བར་བྱའོ་ཞེས། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་འདུས་ཏེ། གཞོན་ནུ་ལ་དངོས་པོ་དེ་བརྗོད་དོ། །གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ད་སྟེ་དགུང་བདུན་ན་འདིའི་ལན་གསན་པར་གསོལ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། འདོད་པའི་སྐྱོན་ནི་བདག་གིས་མཐའ་ཡས་རིག །ཐབ་མོ་ཁོན་བཅས་མྱ་ངན་སྡུག་བསྔལ་རྩ། །འཇིགས་བྱེད་དུག་གི་ལོ་མ་འདྲ་བ་སྟེ། །མེ་དང་འདྲ་ཞིང་རལ་གྲིའི་སོ་དང་འདྲ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་བདག་འདོད་མ་ཡིན་ཏེ། །བདག་ནི་བུད་མེད་ཚོགས་དང་མཛེས་མ་ཡིན། །བསམ་གཏན་ཏིང་འཛིན་བདེ་བས་ཞི་སེམས་སུ། །བདག་ནི་མི་སྨྲ་ནགས་ཚལ་གནས་པར་བྱ། །ཡང་དེས་བརྟགས་ནས་ཐབས་མཁས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་བལྟས་ནས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །འདམ་དང་ལྕག་ལྕིག་ཁྲོད་ནས་པད་མ་རྣམ་པར་འཕེལ། །

the precious steward, and the precious minister. He will have one thousand sons, all of them full, fierce warriors with well-built bodies that destroy the armies of the enemy. He will conquer the entire earth without the use of violence or weapons, and then he will rule according to the Dharma. Therefore we must arrange a marriage for the prince. Once he is surrounded by a group of women, he will discover pleasure and not renounce the household. In that way the line of our universal monarchy will not be cut, and we will be irreproachably respected by all the kings of the realm.”

King Śuddhodana then said to the assembly, “If we are to do such a thing, then you should determine which girl would be a suitable match for the prince.”

One by one, five hundred Śākyas each came forth and said, “My daughter would be suitable for the prince! My daughter is very beautiful.”

“My son is difficult to match,” said the king. “So we should ask the prince himself which girl he prefers.”

As everyone gathered and broached the matter with the prince, he told them, “I will give you an answer in seven days.” He then thought:

“I know the endless pitfalls of desire—
They are the root of suffering, rife with conflict, enmity, and despair.
Desire is threatening, like a poisonous leaf,
Like fire and like the blade of a sword.

“Sensual objects are not alluring to me,
Nor am I attracted when among a crowd of women.
So I ought to dwell silently in the forest,
With a mind stilled by the bliss of concentrated absorption.”

The prince first reflected in this way. Then, manifesting skillful means, he considered the ripening of sentient beings and engendered intense compassion for them. He then spoke the following verses:

“Lotuses thrive in filthy swamps;