The Ākāśagarbha Sūtra 27

27

ཤིག་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ང་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་། ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་ཟབ་མོ་ཟབ་པ་དག་མངོན་པར་ནི་མ་བྱས་ཀྱི། བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ནི་མི་ཟེར་བར་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར་བདག་འཚོང་བར་བྱེད་དེ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དུས་གསུམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དག་དང་། འཕགས་པའི་གང་ཟག་དག་གི་སྤྱན་སྔར་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར། ལྟུང་བ་ལྕི་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་བསླུས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་འབྲོག་དགོན་པ་ཆེན་པོར་སོང་བ་ལས་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཉེན་ཅིང་ངལ་བར་གྱུར་ནས་དེ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་འདུག་ནས། དེས་ཤིང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དྲི་དང་ལྡན་པ་རོ་དང་ལྡན་པ་བོར་ཏེ་དུག་གི་ཤིང་རོ་མེད་པ་ལ་འཇོགས་ནས་དུག་གི་འབྲས་བུ་ཟའོ། །ཟོས་ནས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་དེ། གང་ཟག་དེ་ཡང་དཔེ་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་མིར་རྙེད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་རྙེད་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་གནས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ལས་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། གྲགས་པའི་ཕྱིར་བདག་ལ་བསྟོད། གཞན་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པས་ལྟུང་བའི་ལྕི་བ་དེ་འདྲ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད་ཅིང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་དེ་འདྲ་བ་ནི་རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རྗེའུ་རིགས་དང་། དམངས་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གང་དེ་སྟེན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པའི་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་དྲུག་པའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་རྒྱལ་རིགས་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་ཕྱག་དར་བའམ། བློན་པོའི་ཕྱག་དར་བའམ། དཔའ་བོའི་ཕྱག་དར་བའམ།

and you too will come to behold primordial wisdom, just as I do now.’ Instead of stating, ‘I have not actualized this most profound Dharma, but teach it by merely reading it out,’ they promote themselves for the purpose of gain and honor. Therefore, in the eyes of the tathāgata, arhat, perfectly complete buddhas of the three times, bodhisattva mahāsattvas, and noble beings they have become stained by faults. A heavy transgression has occurred. Having deceived gods and humans using the Mahāyāna, there will be no śrāvaka vehicle of the buddha for those bodhisattvas, much less the Mahāyāna, or the particular realizations which are the entry into the Mahāyāna, or unsurpassable, perfectly complete enlightenment.

“The analogy here is of someone who travels out into the great secluded wilderness, where he suffers hunger, thirst, and exhaustion. He then approaches a tree, intending to eat of the great fruit it bears. However, ignoring the tree with its fine aroma and delicious fruit, he climbs instead a poisonous tree bearing fruit devoid of taste, and eats its poisonous fruit. In doing so, he causes his own death. Such a beginner bodhisattva committing the sixth transgression is said to be like the person in this analogy.

“Therefore, if beginner bodhisattvas who have gained this hard-to-achieve human birth live with a spiritual friend and wish to enter the Mahāyāna, yet praise themselves and disparage others for the purpose of gain, honor, and fame, they incur a serious transgression. Because of this root transgression, all the wise ones will strongly criticize them and they will go to the lower realms. No kṣatriya, brahmin, vaiśya, or śūdra will rely upon such a person. Anyone who does rely upon such a person is definitely unwise. This, again, is the sixth root transgression for beginner bodhisattvas.

“Furthermore, son of noble family, in the future kṣatriyas will have dishonorable³⁵ advisors³⁶ and ministers, dishonorable soldiers