The Ākāśagarbha Sūtra 37

37

ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ལོ། །ཕུལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་སེམས་ཅན་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་བགྱི་བར་ཇི་ལྟར་རྔོ་ཐོགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་ལྟ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ནམ་མཁའ་ནི་མ་བཅིངས་པ་མ་གྲོལ་བ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ། མ་རྨོངས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་རླུང་གི་རྐྱེན་གྱིས་རྡུལ་འཐུལ་ཞིང་རླུང་གིས་དཀྲུགས་པས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་མཚན་དུ་སྣང་སྟེ། ཆུས་ནི་ཞི་བར་བྱེད་ཅིང་དྲི་མ་མེད་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྐར་མ་དང་། གཟའ་དང་། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བའི་བྱེ་བྲག་མི་མངོན་ནི་སྐད་ཅིག་དང་། ཐང་ཅིག་དང་། ཡུད་ཙམ་དང་། ཉིན་མོ་དང་། མཚན་མོ་དང་། དུས་དང་། ལོ་རྣམས་ཀྱི་བགྲང་བ་ཡང་མི་མངོན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་བའི་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དང་བའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་བུར་དུ་བྱུང་བའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཆུ་དང་མཚུངས་པས་ཆོས་འཆད་པར་མཛད་དོ། །སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་མཛད་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། དེ་དག་གི་སེམས་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉི་མ་ཤར་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཚིམ་པར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་

presented the Bhagavān with all of these offerings, then prostrated at the feet of the Bhagavān and supplicated him with these words: “Venerable Bhagavān, in this afflicted buddhafield stained by the five impurities, beings are deluded due to the great darkness of ignorance. How can those beings be benefited, so as to bring about their enlightenment?”

The Bhagavān replied: “It is thus, son of noble family: The sky is neither bound nor liberated. It is not afflicted, nor deluded, and is naturally pristine. The wind scatters particles of dust in the sky, and tosses them around. Thus, the sky appears impure, as dark as night. Then water makes the particles fall and renders the sky stainless and completely pristine. In this case, if the stars, the planets, the sun, and the moon are not visible, then the seconds, minutes, hours,⁴² days, nights, seasons, and years will be imperceptible as well.

“Son of noble family, in the same way, mind—which is pervaded by emptiness, the ultimate reality of the tathāgata—is by nature utterly pristine and pure. However, the minds of sentient beings have been defiled by adventitiously arisen afflictions. For their benefit, the Dharma is taught out of the tathāgata’s great compassion, which is likened to water. Sentient beings’ afflicted minds are completely purified, rendering them pristine and stainless. Because of this, when the sun of the tathāgata has risen, these beings will be filled with the light rays of primordial wisdom and will actualize the inconceivably excellent qualities of a buddha.

“Thus they will be established in the four close applications of mindfulness and so on, up to the eighth branch of the eightfold path.⁴³ They will achieve all possible qualities, up to the eighteen unique qualities of a buddha. All of these beings will be firmly rooted in compassion. From among them, arhats will appear in the world.