Suryagarbha 1.15

1.15

རིགས་དག་གི་བར་དག་ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཕྱུག་པ་དག་ལ་དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཕྲོགས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་འབྱུང་བ་དེ་བཤད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཀྱང་ངའི་བཀའ་བསྟན་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྐབས་ཐོབ་ནས་སྤོང་བ་དག་ཏུ་བྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དག་ཏུ་མི་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་ཕུང་བར་འགྱུར་བའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོའི་གནོད་པ་གཉི་ག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ལན་གཉིས་སུ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྟན་དུ་གསོལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་བསྟན་དུ་གསོལ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱིས་འཇིགས་པར་ལྟ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་དང་། གསལ་བར་བགྱིད་པའི་རྒྱལ་རིགས་ནས་དམངས་རིགས་ཀྱི་བར་དག་གི་རིགས་རྒྱུད་རིགས་བཙུན་པ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་སྟོབས་དང་བརྩོན་པ་མཆོག་ཏུ་ཆེན་པོས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལེགས་པར་བསྟན་པ་གསལ་བར་བགྱིད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། གང་ཟག་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དག་དང་། ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ་དག་དང་། ཡོན་ཏན་གྱིས་ཕྱུག་པ་དག་ལ་ཡང་མཆོད་པ་བགྱིད་པ་དང་། སྲུང་བ་བགྱིད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བར་བགྱིད་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་འཕྲོག་པར་མི་བགྱིད་ལགས་སོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་གང་གིས་གང་ཟག་ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ་དག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཕྲོགས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་བགྱིད་པ་དེའི་རྒུད་པར་འགྱུར་བ་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གལ་ཏེ་ངས་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ལུང་བོང་ལྟ་བུའི་རྒྱལ་རིགས་ནས་དམངས་རིགས་ཀྱི་བར་དག་ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ།

“If I were to describe the misfortunes that will be experienced by those oxen-like beings—whether from the kṣatriya class, the brāhmaṇa class, the vaiśya class, or the śūdra class—who steal and use for themselves the resources and possessions that have been dedicated to those who abide by the Dharma and possess a wealth of qualities, they would reject and disbelieve my words whenever they have the opportunity to hear my teachings. Those beings will experience two types of harm stemming from great terrors that cause ruin.”

King Bimbisāra requested the Blessed One a second time, “Blessed One, please instruct us! Well-Gone One, please instruct us! Respected Blessed One, there will be members of respectable family lineages—from members of the kṣatriya class to śūdras—who are afraid of the afterlife and genuinely uphold and consider the excellent teachings of the Blessed One’s well-spoken Dharma and Vinaya. Blessed One, upon hearing the teachings that stem from the activity of your speech, they will, with utmost strength and diligence, consider and protect the well-spoken teachings of the Victor. They will worship, look after, and protect those who correctly follow these teachings, who abide by the Dharma, and who possess a wealth of qualities. They will not steal from householders or from those who have gone forth. However, respected Blessed One, what troubles will be experienced by those householders who steal and use for themselves the resources and possessions of those who abide by the Dharma?”

“Your Majesty,” replied the Blessed One, “If I were to describe the misfortunes that will be experienced in the future by those oxen-like beings—