Suryagarbha 1.7

1.7

པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ཕྱོགས་བཅུའི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དག་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ན་ཀུན་ནས་ལྷམ་མེ། ལྷན་ནེ། ལྷང་ངེར་ཡང་དག་པར་སྣང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་མོ་མུན་པ་བྱུང་བ་ན་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་བརྒྱ་སྟོང་ཤར་ནས་ལྷམ་མེ། ལྷན་ནེ། ལྷང་ངེ་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དེའི་ཚེ་མི་མཇེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དག་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་དག་ན་ཀུན་ནས་མཆོག་ཏུ་ལྷམ་མེ། ལྷན་ནེ། ལྷང་ངེར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་དང་དེ་དག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་ཡོད་པ་དང་། གང་དག་བསྐལ་པ་བརྒྱས་ངེས་པར་བྱུང་བ་དག་དང་། གང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མཁས་པ་དག་དང་། མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པའི་བར་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་དེ་ནས་ཆས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་ཞུགས་ནས་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ས་སྟེང་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འཁོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ནན་ཏན་དག་ཏུ་བྱེད་ཅིང་ཇི་ལྟར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ཐོབ་པ་དེ་དག་དང་། མི་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ལུས་ལས་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ནའི་འོད་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་བསམ་གཏན་གྱི་ཡུལ་གྱི་མཐུ་ལ་ལྟོས་ཤིག །བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་རྒྱུས་བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དང་། ཀླུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས། སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། གསལ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་མི་མཇེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་

At the same time, this buddha realm became visible, in a radiant, clear, and brilliant manner, from as many buddha realms in the ten directions as there are grains of sand in the Ganges—whether those realms were empty of buddhas or not, whether they were pure or impure. This buddha realm had the radiance, clarity, and brilliance of a hundred thousand moons rising in the darkness of the night. In that way, this buddha realm of Sahā appeared in the most radiant, clear, and brilliant manner in buddha realms of the ten directions as numerous as the grains of sand in the Ganges—whether those realms were empty of buddhas or not, whether they were pure or impure.

Then, through the power of the Buddha, all bodhisattva great beings present in those different buddha realms who had reached emancipation over the course of a hundred eons, who were endowed with the eighteen unique qualities of the buddhas and skilled in the wisdom that does not depend on anything else, and who had reached fearlessness departed from those places, entered this buddha realm in a single instant of thought, and sat cross-legged upon the earth in their respective ways of abiding. The exact same lights radiated from the bodies of each of those beings who exerted themselves in virtuous endeavors, who had developed the power of virtue, and who were endowed with the causes and conditions of fearlessness.

Surrounded by his saṅgha of monks, the Blessed One then said to the great hearers, “Look at the power of the domain of concentration! Having used their blessings to overpower the domains of all the māras and nāgas, all the thus-gone ones of the past engaged with this entire buddha realm of Sahā to ensure that the way of the Dharma and the lineage of the Three Jewels remain uninterrupted and illuminated here.