Suryagarbha 11.7

11.7

བར་གནས་པ་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་ཐོས་ཏེ། ཤས་ཆེར་འཁྲུགས་ཤིང་སྐྲག་ལ་རྒྱ་ཤུག་གི་འདབ་མ་བཞིན་དུ་ལུས་རབ་ཏུ་འདར་ཞིང་ལུས་རྔུལ་ནས་ལག་པ་གཉིས་བསྒྲེང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལག་འགྲོ་རྣམས་ནི་སྐྱབས་སུ་དོང་། །སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་རྨོངས་གྱུར་ཅིང་། །འཆི་མེད་ལམ་ལ་གཞོག་བྱེད་པ། །མི་ཟད་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ལ་ལྟོས། །དེའི་ཚེ་ན་བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་མུན་བྲལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་ཐོས་ཙམ་གྱིས། །དགེ་སྦྱོང་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆིས། །གང་དག་དེ་ཡི་ཚིག་ཐོས་ཤིང་། །དེ་མཐོང་བ་ལྟ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །བརྩོན་འགྲུས་སྣ་ཚོགས་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུན་ནི་རིང་དུ་གཟིགས། །བཀའ་མཆིད་སྣ་ཚོགས་ལྷན་ཅིག་མཛད། །དེ་ཡི་སྒྱུ་ནི་མ་བསླབས་སམ། །བདུད་ཀྱིས་སླར་སྨྲས་པ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏམ་བརྟན་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་ཞུགས། །རྒལ་ནས་སྐྱེ་དགུ་སྒྲལ་བར་བྱེད། །མུན་བྲལ་མས་སྨྲས་པ། སྟོང་པ་ལ་ནི་གང་ཞུགས་པ། །བདུད་རྣམས་བྱེ་བས་མི་བསྐྱོད་དེ། །བྱང་གྲོལ་བདེ་བ་སྦྱིན་བགྱིད་པ། །དེ་ལ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། །མཚན་ཉིད་མ་མཆིས་ལྡན་པ་ཡི། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གང་རྟེན་ཅིང་། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དེ་ལ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆིས། །སྒྱུ་དེ་བདག་གིས་བསླབ་པར་བགྱི། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དགྲོལ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི། །བླ་མེད་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་བདུད་ཀྱི་གནས་དེར་འཁོད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པར་གྱུར་ཏེ། བདུད་སྡིག་ཅན་ཤས་ཆེར་འཁྲུགས་ཤིང་དངངས་ཏེ་རྨོངས་ནས་སྟོབས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཆག་སར་ཞུགས་ཏེ། བདུད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །གང་གིས་དྲང་སྲོང་སྐར་མ་ལ་དགའ་བ་དེ་ནས་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་དྲང་སྲོང་ཐུབ་པའི་གནས་རྟེན་དེར་བདུད་ཀྱི་གནས་དེ་

he became exceedingly distressed and scared, and his body began to shake like the leaves of a jujube tree. Sweating, he raised his two hands and lamented:

“The nāgas have gone for refuge.
All beings have become deluded
And placed on the path of immortality.
Look at this endless deceit!”

The daughter of Māra named Free of Darkness said:

“Sentient beings go for refuge in that spiritual practitioner
Just by hearing about him.
They do so by merely hearing such words,
Not to mention seeing him!

“You have observed him for a long time
While applying all kinds of effort,
And you have given us a lot of advice,
But have you not learned about his magic?”

Māra replied:

“The sage Gautama is clever.
He naturally has great skills,
And he has penetrated the meaning of empty phenomena.
Having crossed over, he is now freeing beings.”

Free of Darkness said:

“Someone who has penetrated the meaning of emptiness
Cannot be shaken by ten million māras.
I go for refuge
In the one who bestows the happiness of emancipation!

“I go for refuge
In the one who indulges in suchness
Devoid of characteristics
And has mastered wisdom!

“I will learn his magic
And liberate all beings!
May everyone achieve unsurpassed buddhahood
In which all phenomena are mastered!”

All the five hundred daughters of Māra then assembled in that abode of Māra and made aspirations to reach awakening. The evil Māra became exceedingly distressed, frightened, and confused. With great energy, he began to walk away. However, not long after the sage Jyotīrasa had left, Māra, through his demonic magical powers, produced a rain of burning stones that fell from his demonic abode in the sky onto that sacred site of wise sages.