Amritavyaharana 3

3

འཆད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་མོས་པར་བྱ་བ་སྟེ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་བདུད་ཀྱི་རིས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བགེགས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བདུད་ཀྱི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཚེ་རིང་དུ་སྐྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ལྔ་བསྟན་པ་འདི་བཤད་པ་ན་དགེ་སློང་ལྔ་སྟོང་ནི་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་བུ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་སྤོབས་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདག་སྤོབས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་ནའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་བས། དེའི་ཚེ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྲོ་ནད་ཅན། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་རིབ་དང་ལིང་ཏོག་གི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྲོ་ནད་གསོ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མིག་བླ་ན་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཨ་ལ་ལ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཨ་

and the unceasing inspiring of all beings to set their minds on awakening.⁴ Maitreya, if bodhisattva mahāsattvas have those five qualities, none of Māra’s hordes will cause them obstacles, none of Māra’s retinue will transgress against them, out of love for sentient beings they will live for a long time, and they will soon fully awaken to unexcelled and perfect awakening.”

When the Bhagavān had taught this discourse on the five qualities, the minds of five thousand bhikṣus became free of all defilements with no further appropriation; seventy-two thousand bodhisattvas attained the acceptance that phenomena do not arise; and the Dharma eye of eighty-four thousand gods regarding phenomena became purified, free from dust and stains, and without defilements.

The bodhisattva mahāsattva Maitreya then said to the Bhagavān, “Bhagavān, I feel inspired to speak. Well-Gone One, I feel inspired to speak.”

The Bhagavān said, “Noble son, speak if you know the time has come.”

Having thus received the Bhagavān’s permission, the bodhisattva mahāsattva Maitreya rose from his seat, draped his upper robe over one shoulder, knelt on his right knee, and with palms joined bowed to the Bhagavān and said, “Bhagavān, how marvelous that this Dharma discourse has been taught by the Bhagavān in order that all beings—sick because of desire, anger, and ignorance, and obscured by the darkness of the cataracts and visual aberrations of all views—may have their illnesses of the afflictions cured, and have their unexcelled Dharma eye purified! Bhagavān, this Dharma discourse you have taught is a great nectar!