Nagarajabherigatha 2

2

སྤུན་དྲུང་གྱུར་པ་ཡི། །ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་བྱུང་བ། །གཅིག་གི་མིང་ནི་རྔ་ཞེས་བྱ། །གཉིས་པ་ཉེ་རྔ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་ཀ་སྲོག་གཅོད་ལས་ལྡོག་ཅིང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞིང་དབང་ཆེན་གྲགས། །ཀླུ་ཡི་སྐྱེ་གནས་ལ་སྨོད་ཅིང་། །མི་ཡི་སྲིད་པ་འདོད་པར་གྱུར། །ཚུལ་ལྡན་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡི། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་མཐོང་བ་དང་། །མི་ཡི་ཚུལ་དུ་བསྒྱུར་ནས་ནི། །བསྙེན་བཀུར་དག་ཀྱང་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་ཚེས་བརྒྱད་དང་། །བཅུ་བཞི་བཅོ་ལྔ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཡི། །གསོ་སྦྱོང་ལ་ནི་ལེགས་མཉམ་འཇོག །དེ་གཉིས་སྔོན་གྱི་གནས་སྤངས་ནས། །ཡུལ་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། །དེ་དང་ཉེ་བའི་གནས་དེ་ན། །རྔ་སྒྲ་ཞེས་བྱའི་ཀླུ་གནས་སོ། །ཀླུ་ཡི་སྐྱེས་མཆོག་སྤུན་གཉིས་པོ། །དེ་གཉིས་འོང་བར་དེས་ཤེས་ནས། །ཁེངས་ཤིང་ཁྲོས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སུ། །དུ་བ་ཅན་གྱི་དབུགས་འབྱིན་ཅིང་། །ཁྱེད་གཉིས་ཆོས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ཏེ། །གཡོན་ཅན་ཚུལ་ངན་འཆོས་པའོ་ཞེས། །རྔ་སྒྲས་ཚིག་ནི་རྩུབ་མོ་ཡིས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྲོད་པར་བྱེད། །དམན་པས་བསྐྲད་པ་ཐོས་པ་དང་། །ཉེ་རྔ་རབ་ཏུ་ཁྲོས་གྱུར་ཏེ། །དེ་ཚེ་ཕུ་བོ་རྔ་ལ་ནི། །ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གོ་བྱས་པ། །ཀྱེ་རྔ་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དག་འདི་ན། །ཚིག་ངན་མངོན་དུ་སྨྲ་བས་གདུང་བྱེད་ཅིང་། །སྦལ་ཟན་ཆུ་ཡི་འགྲམ་ན་སྐྱེས་པ་ཡིས། །མཆེ་བ་གདུག་པས་བདག་ཅག་སྐྲོད་པར་བྱེད། །འདི་ནི་ཆུ་ནང་དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་འཚེ། །ཐང་ལ་མི་རྣམས་ལ་ཡང་འཚེ་བར་བྱེད། །གཙོ་བོ་གལ་ཏེ་བདག་ལ་བཟོད་མཆིས་ཀྱང་། །ཚིག་ངན་སྨྲ་ལ་ཡིད་ནི་བཟོད་མི་ནུས། །དེང་ནི་འདི་ཡི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །ཕོ་བྲང་གཉེན་འདུན་བཅས་བརླག་སྟེ། །རྔ་སྒྲ་གཏན་ནས་བླངས་ནས་སུ། །འདི་ནས་བདག་ཅག་འདོང་བར་བྱ། །ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །དེ་ཡིས་ནུ་བོའི་ཚིག་ཐོས་ནས། །ཡིད་ལ་འབབ་པར་བྱེད་པ་ཡི། །ཚིགས་བཅད་འདི་སྐད་སྨྲས་ཏེ་བསྒོ། །གང་གིས་ཁྱིམ་དུ་ཉིན་ཞག་འགའ་གནས་ཤིང་། །བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལེགས་པར་བླངས་གྱུར་པ། །དེ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་བསམ་སྟེ། །བྱས་པ་གཟོ་བ་སྐྱེས་བུ་དམ་པས་བསྔགས། །ལྗོན་ཤིང་གང་གི་གྲིབ་མ་ཡིས། །ཡུད་ཙམ་

The first was called Drum,
And the second, Tambour.

“They both abstained from killing, upheld morality,
And were known to possess great powers.
Displeased with their birth as nāgas,
They yearned for a human existence.

“Whenever they came across ascetics and priests
Who were disciplined and learned,
They transformed themselves into humans,
To offer their service and respect.

“Twice a month, whether on the eighth, fourteenth,
Or fifteenth day,
They practiced the rite of restoring vows
Involving the eight precepts.

“The two left their former home
And journeyed to a new land,
Where there lived, not far away,
A nāga named Drumbeat.

“Sensing the arrival
Of the two fine nāga brothers,
His mind was filled with arrogance and anger,
And he belched out a cloud of smoke.

“ ‘You two are not engaged in Dharma,
But are deceitful, undisciplined hypocrites,’ he said.
Drumbeat harassed them repeatedly
With hurtful words such as these.

“Hearing abuse from someone as lowly as he,
Tambour grew enraged.
To his elder brother Drum,
He explained the things he had heard.

“ ‘O Drum, in this world of humans,
Hurtful words that cause much harm are spoken.
This toad-eater, born on the bank of a stream,
Is driving us away with venomous fangs.

“ ‘He harms both the animals who live in water
And the humans who live on land.
O Lord, though I may possess patience,
My mind cannot tolerate such abusive words.

“ ‘Let us now lay waste to his city,
His palace, and his relatives and attendants.
Having overthrown Drumbeat,
Let us then take leave of this place.’

“Hearing the words of his younger brother,
The mighty nāga king
Instructed him
By uttering these pleasing verses:

“ ‘Do not foster malice toward one
In whose home you have stayed for few days,
Or from whom you have received food and drink—
The virtue of gratitude is extolled by sublime beings.

“ ‘You would not cut off the leaves
Of a tree that has provided you shade,
No matter how briefly;